اضطراب کودکان همیشه با گریه و ترس دیده نمی‌شود؛ نقش والدین در مدیریت اضطراب
مهدی صدیقیان – پژوهشگر مطالعات فرهنگی
بر اساس گزارش Yale School of Medicine، اختلالات اضطرابی از رایج‌ترین مشکلات سلامت روان در کودکان و نوجوانان هستند و در صورت بی‌توجهی می‌توانند زندگی کودک و خانواده را تحت تأثیر قرار دهند. در عین حال، ییل تأکید می‌کند که بسیاری از کودکان با دریافت مداخلات مناسب می‌توانند بر این مشکلات غلبه کنند.
وقتی والدین ناخواسته اضطراب را تقویت می‌کنند
یکی از موضوعات مورد توجه پژوهشگران ییل، رفتار والدین در برابر ترس و نگرانی کودک است.
گاهی والدین برای اینکه فرزندشان مضطرب نشود، شرایطی را فراهم می‌کنند که کودک بتواند کاملاً از موقعیت ترسناک دوری کند. برای مثال، اگر کودک از یک موقعیت خاص می‌ترسد، ممکن است والدین دائماً تلاش کنند او را از مواجهه با آن موقعیت معاف کنند.
اما پژوهشگران ییل می‌گویند چنین رفتاری ممکن است در برخی موارد به صورت ناخواسته، اجتناب کودک را تقویت کند. آنها همچنین بر اهمیت افزایش تدریجی استقلال کودک تأکید دارند.
این به معنای آن نیست که والدین باید کودک مضطرب را به زور وارد موقعیت ترسناک کنند؛ بلکه مسئله، پیدا کردن شیوه‌ای حمایتی است که در آن کودک به تدریج یاد بگیرد می‌تواند با احساس اضطراب کنار بیاید.
درمانی که روی والدین تمرکز دارد
یکی از برنامه‌هایی که در ییل مورد بررسی قرار گرفته، SPACE یا «والدگری حمایتی برای هیجان‌های اضطرابی دوران کودکی» است.
تفاوت این برنامه با برخی روش‌های متداول در این است که تمرکز اصلی آن بر تغییر رفتار والدین است و الزاماً کودک در جلسات درمانی حضور ندارد.
در این روش، والدین یاد می‌گیرند به جای اینکه تمام شرایط را برای حذف اضطراب کودک تغییر دهند، پیام‌هایی حمایتی به او منتقل کنند؛ برای مثال به کودک نشان دهند که می‌دانند موقعیت برای او دشوار است، اما به توانایی او برای تحمل و مدیریت این احساس نیز اعتماد دارند.
پژوهشگران همچنین به والدین کمک می‌کنند رفتارهایی را شناسایی کنند که ممکن است به شکل ناخواسته به اضطراب کودک میدان بیشتری بدهد و سپس برای تغییر تدریجی این رفتارها برنامه‌ریزی کنند.
چرا استقلال کودک مهم است؟
به گفته پژوهشگران ییل، اضطراب می‌تواند با روند طبیعی استقلال‌یابی کودک و نوجوان تداخل پیدا کند.
این مسئله به‌ویژه در دوران نوجوانی اهمیت پیدا می‌کند؛ دوره‌ای که فرد به‌طور طبیعی باید کم‌کم مسئولیت‌های بیشتری بر عهده بگیرد و از وابستگی کامل به والدین فاصله بگیرد.
پژوهشگران اکنون در حال بررسی این موضوع هستند که آیا برنامه SPACE می‌تواند برای والدین نوجوانان بزرگ‌تر نیز مؤثر باشد یا نه.
شبکه‌های اجتماعی؛ فقط یک تهدید نیستند
یکی دیگر از موضوعاتی که پژوهشگران ییل در حال بررسی آن هستند، ارتباط میان شبکه‌های اجتماعی و اضطراب نوجوانان است.
به گفته پژوهشگران، بخش زیادی از بحث‌های عمومی درباره شبکه‌های اجتماعی بر آثار منفی آن متمرکز بوده است، اما تصویر ممکن است پیچیده‌تر باشد. شبکه‌های اجتماعی می‌توانند در برخی شرایط مشکلاتی ایجاد کنند و در شرایط دیگر، برای نوجوان احساس ارتباط و تعلق ایجاد کنند.
به همین دلیل، پژوهشگران ییل در حال مطالعه نوجوانان مبتلا به اضطراب اجتماعی و والدین آنها هستند تا بررسی کنند نوع استفاده از شبکه‌های اجتماعی و وضعیت اضطراب چگونه با یکدیگر ارتباط دارند.
تلاش برای شناخت اضطراب در مغز
پژوهشگران این مرکز فقط به رفتار و روان‌شناسی اکتفا نکرده‌اند و نقش مغز را نیز بررسی می‌کنند.
در برخی مطالعات، فعالیت مغزی کودکان هنگام مواجهه با تصاویر اضطراب‌آور با استفاده از تصویربرداری مغزی بررسی شده است. پژوهشگران همچنین در حال بررسی این موضوع هستند که آیا تغییر رفتار والدین می‌تواند به کودک کمک کند تا به‌تدریج توانایی بیشتری برای تنظیم واکنش ترس خود، حتی بدون حضور والدین، پیدا کند.
اضطراب؛ مسئله‌ای که فقط «ترسیدن» نیست
یکی از نکات مهم این گزارش آن است که اضطراب کودکان را نباید صرفاً به ترس آشکار محدود کرد.
برچسب ها :
ناموجود- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰