تیمچه امین الدوله ، جایی که خاک و باران نفش میکشد

نجمه مجیدی – خبرنگار باورخبر

در دل کوچه پس کوچه های کهن کاشان، جایی که تاریخ هنوز نفس می کشد و بوی گلاب و خاک باران خورده در هوا جاریست، تیمچه امین الدوله چون نگینی درخشان بر تارک بازار نشسته است، باشکوه، استوار و لبریز از رمز و راز روزگاران دور.

آنجا که چشم به آسمان گنبد بلندش می دوزی، گویی سقف دنیاست که بر دوش ستون هایی از هنر و ایمان ایستاده؛ با طاق هایی موزون، کاشی هایی خوشرنگ و نوری که از پنجره های کوچک گنبد فرو می تابد و به جان سنگ و چوب زندگی می بخشد. اینجا تنها بنایی نیست، معبدی است از جنس روح ایرانی جایگاه تقدیس کار ، داد و ستئ، و هم نفس شدن با نفس های هزار ساله است

تیمچه امین الدوله نه فقط یادگار یک عصر، که آیینه ایست تمام نما از بلندای هنر ایرانی. هر آجرش حکایت کی گوید، هر نقش و نگارش نغمه ای از عشق و اصالت است در سکوت  سنگ هایش می توان صدای کاروان ها را شنید