طلای ۹۶۵ کیلوگرمی کجا گم شده؟/ ۲۹۱ روز بدون ثبت طلای تازه

به گزارش باور خبر به نقل از خبرگزاری تسنیم، موضوع پشتوانه طلای سکوهای آنلاین فروش طلا با گسترش این کسب‌وکارها و افزایش تعداد کاربران، به یک مسئله فراتر از تعاملات داخلی میان پلتفرم و مشتریان تبدیل شده است. این موضوع به طور مستقیم با اعتماد عمومی، امکان تسویه تعهدات و نحوه نظارت بر دارایی‌های کاربران در ارتباط است. در این راستا، وضعیت خزانه طلای «میلی» به دلیل عدم تطابق میان اطلاعات تاریخی منتشرشده و موجودی فعلی، سوالاتی را ایجاد کرده که نیازمند پاسخ‌های مستند و روشنی است.

بررسی اطلاعات منتشرشده از سوی میلی درباره سپرده‌های طلای این سکو نشان می‌دهد که صفحه شفافیت این مجموعه شامل صدها تصویر از رسیدهای سپرده‌گذاری طلا در بانک کارگشایی است. با این حال، نکته اصلی نه تعداد رسیدها، بلکه تاریخ آنها و ارتباط این اسناد با موجودی کنونی سکو است.

بر اساس اطلاعات موجود در صفحه شفافیت میلی، صدها رسید سپرده‌گذاری در این صفحه قرار دارد که قدیمی‌ترین آنها به تاریخ سوم آبان ۱۴۰۳ و آخرین رسید منتشرشده به تاریخ ۱۹ آذر ۱۴۰۴ برمی‌گردد. جالب است که پس از این تاریخ، هیچ رسید جدیدی در این صفحه منتشر نشده است. بنابراین، در حالی که فعالیت سکو در این فاصله ادامه داشته، اطلاعات عمومی در مورد سپرده‌های جدید یا تغییرات موجودی در بانک کارگشایی به‌روزرسانی نشده است. این فاصله زمانی به خودی خود نمی‌تواند کاهش ذخایر یا وجود کسری را اثبات کند، اما سوالی مشخص و قابل بررسی را ایجاد می‌کند: موجودی طلای سپرده‌شده میلی پس از آخرین رسید منتشرشده چه تغییری کرده و وضعیت فعلی آن چگونه قابل احراز است؟

یکی از نکات کلیدی در این زمینه، تفاوت میان «رسید سپرده‌گذاری» و «گزارش موجودی جاری» است. رسید بانکی نشان‌دهنده مقدار مشخصی طلا در تاریخ معین نزد یک مرجع نگهداری یا سپرده‌گذاری شده است. اما این سند به تنهایی نمی‌تواند تأیید کند که همان مقدار طلا امروز نیز در همان محل موجود است. برای دستیابی به موجودی فعلی، باید مجموعه‌ای از عملیات شامل سپرده‌های جدید، برداشت‌ها، انتقال‌ها و تحویل‌های احتمالی مشخص شود. به همین دلیل، حتی وجود صدها رسید رسمی نیز نمی‌تواند جایگزین یک گزارش به‌روز از مانده خزانه شود. آنچه برای مشتری اهمیت دارد، موجودی در تاریخ امروز و نسبت آن با مجموع تعهدات سکو است، نه صرفاً حجم اسنادی که در ماه‌ها و سال‌های گذشته صادر شده‌اند.

اهمیت این موضوع زمانی بیشتر می‌شود که آن را در کنار مقررات مربوط به فعالیت سکوهای آنلاین طلا قرار دهیم. طبق گزارش منتشرشده، دستورالعمل ابلاغی در آبان ۱۴۰۴ بر نگهداری معادل فیزیکی طلای فروخته‌شده نزد مراجع مشخص تأکید کرده است. در چنین شرایطی، صرف اعلام اینکه یک سکو دارای پشتوانه فیزیکی است، برای ارزیابی وضعیت کفایت نمی‌کند. باید مشخص باشد این پشتوانه دقیقاً کجاست، چه میزان از آن در هر خزانه نگهداری می‌شود و چه مقدار از آن در هر مقطع زمانی برای ایفای تعهدات مشتریان قابل استفاده است.

این موضوع درباره میلی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند؛ زیرا در اطلاع‌رسانی‌های اخیر این مجموعه از وجود حدود ۹۶۵ کیلوگرم طلای فیزیکی در «خزانه‌های امن و بانکی» سخن گفته شده است. اما اعلام این رقم، بدون ارائه جزئیات مربوط به محل نگهداری، تاریخ محاسبه، تفکیک موجودی خزانه‌ها و تأیید مرجع نگهدارنده، پاسخ کاملی به پرسش درباره پشتوانه فعلی کاربران ارائه نمی‌دهد. سوال واضح این است که این ۹۶۵ کیلوگرم دقیقاً در کدام خزانه‌ها قرار دارد و چه میزان از آن به‌طور مشخص در بانک کارگشایی نگهداری می‌شود؟ اگر خزانه‌ها تغییر کرده‌اند، اسناد جدید کجاست؟

از سوی دیگر، با تغییر چارچوب‌های نظارتی و امکان استفاده از سازوکارهای جدید برای نگهداری طلا، ممکن است بخشی از موجودی یک سکو در محلی غیر از بانک کارگشایی نگهداری شود. بنابراین، نبود رسید جدید بانک کارگشایی لزوماً به معنای نبود پشتوانه نیست. اما در این حالت نیز مسئله شفافیت از بین نمی‌رود؛ بلکه سوال تغییر می‌کند. اگر طلای میلی از بانک کارگشایی به خزانه‌های دیگری منتقل شده است، باید مشخص شود این انتقال چه زمانی انجام شده، چه میزان طلا جابه‌جا شده، خزانه مقصد کجاست و چه سند یا تأییدیه‌ای برای موجودی جدید وجود دارد.

در نهایت، مهم‌ترین شاخص برای ارزیابی وضعیت هر سکوی فروش آنلاین طلا، مقایسه دو عدد است؛ مجموع طلایی که سکو به مشتریان خود بدهکار است و مجموع طلای فیزیکی که در همان مقطع واقعاً در اختیار و تحت کنترل سکو قرار دارد. اگر تعهدات مشتریان افزایش یافته، موجودی فیزیکی نیز باید متناسب با آن قابل ردیابی باشد. این موضوع صرفاً با انتشار چند تصویر از رسیدهای قدیمی قابل اثبات نیست و نیازمند گزارش مستمر و قابل تطبیق است.

در هفته‌های اخیر نیز درباره تأخیر در برخی تسویه‌های ریالی و تحویل فیزیکی طلا از سوی میلی گزارش‌هایی مطرح شده و در توضیحات منتشرشده، موضوع محدودیت دسترسی به بخشی از ذخایر طلا در بانک کارگشایی و همچنین مسائل مرتبط با پرداخت مطرح شده است. این اتفاقات، فارغ از علت نهایی آنها، اهمیت یک گزارش شفاف از وضعیت خزانه را بیشتر می‌کند. البته صرف تأخیر در تسویه یا تحویل طلا را نمی‌توان به‌تنهایی معادل کسری موجودی یا «خالی‌فروشی» دانست؛ برای چنین نتیجه‌ای باید میزان تعهدات، موجودی فیزیکی و دسترسی واقعی به آن دارایی‌ها به‌صورت مستند با یکدیگر تطبیق داده شوند.

یکی دیگر از موضوعات مهم، راه‌اندازی سازوکار نظارتی برای کنترل پشتوانه سکوهای آنلاین طلاست؛ سازوکاری که قرار است امکان بررسی وضعیت موجودی و نسبت آن با معاملات انجام‌شده را فراهم کند. تا زمانی که چنین سامانه‌ای به شکل عملیاتی و قابل مشاهده در دسترس عموم قرار نگیرد، بخش قابل توجهی از اطلاعات مربوط به پشتوانه طلا همچنان از طریق خود پلتفرم‌ها منتشر خواهد شد. در این شرایط، کیفیت، به‌روزبودن و قابلیت راستی‌آزمایی اطلاعات منتشرشده اهمیت دوچندان پیدا می‌کند.

برای پایان دادن به بخش مهمی از این ابهامات، میلی می‌تواند به‌صورت شفاف اعلام کند که پس از ۱۹ آذر ۱۴۰۴ چه میزان طلای جدید در خزانه‌ها سپرده شده و چه میزان از موجودی قبلی برداشت یا منتقل شده است. همچنین اعلام مانده فعلی طلا به تفکیک هر خزانه، همراه با تأیید مرجع نگهدارنده، می‌تواند تصویر دقیق‌تری از پشتوانه واقعی این سکو ارائه کند. در کنار آن، انتشار هم‌زمان رقم کل تعهدات طلایی به مشتریان و میزان طلای فیزیکی متناظر با این تعهدات، امکان مقایسه و راستی‌آزمایی را برای کاربران و نهادهای ناظر فراهم می‌کند.

در نهایت، کاربر میلی حق دارد بداند طلایی که در حساب خود می‌بیند، پشتوانه فیزیکی آن در کجا نگهداری می‌شود، چه مقدار است و آخرین بار چه زمانی به‌طور رسمی تطبیق داده شده است. تا زمانی که این اطلاعات به‌صورت مستمر، تفکیک‌شده و قابل تأیید منتشر نشود، رسیدهای قدیمی هرچقدر هم رسمی باشند، نمی‌توانند به تنهایی پاسخگوی پرسش درباره موجودی امروز خزانه باشند. این مطالبه لزوماً به معنای متهم کردن میلی به تخلف نیست؛ بلکه حداقل استاندارد شفافیت برای کسب‌وکاری است که با دارایی و اعتماد مالی تعداد زیادی از کاربران فعالیت می‌کند.