خصوصی‌سازی خودروسازان؛ آیا سرنوشت «ارج» در انتظار آنهاست؟
تجربه‌های ناموفق در واگذاری‌ها نشان می‌دهد که خروج دولت از بنگاه‌داری به‌تنهایی کافی نیست. برای بهبود وضعیت، شفافیت در فرآیندها و تصمیم‌گیری‌ها ضروری است.
اقتصادی به گزارش باور خبر به نقل از تسنیم، موضوع واگذاری سهام خودروسازان، به‌ویژه سایپا، این روزها دوباره در کانون توجه قرار گرفته است. به‌نظر می‌رسد که خروج دولت از بنگاه‌داری می‌تواند به شکوفایی و افزایش بهره‌وری منجر شود؛ اما تجارب چند دهه اخیر اقتصاد ایران نشان می‌دهد که مسئله بسیار عمیق‌تر از این‌هاست. سؤال اصلی این نیست که آیا باید خصوصی‌سازی در شرکت‌های دولتی انجام شود یا خیر؛ بلکه سؤال کلیدی این است که «چگونه» و «با چه هدفی» این کار صورت می‌گیرد.
خصوصی‌سازی ایران‌خودرو؛ اصلاح مدیریت یا انتقال بحران؟
سایه سنگین ارج بر سر صنعت
زمانی که از واگذاری‌های شتاب‌زده سخن می‌گوییم، نام ارج به‌عنوان یک هشدار بزرگ در تاریخ صنعت ایران به ذهن می‌آید. برندی که روزگاری نماد لوازم خانگی ایران بود و در هر خانه‌ای حضور داشت، پس از واگذاری به‌جای پیشرفت تکنولوژیک یا مدیریتی، به سمت افول رفت. خطوط تولید آن تعطیل شد، اشتغال از بین رفت و نامش به یک نوستالژی فراموش‌شده تبدیل گردید. ارج امروز برای سیاست‌گذاران اقتصادی، نه یک الگوی موفق، بلکه یک درس عبرت بزرگ است؛ درسی که نشان می‌دهد اگر واگذاری بدون برنامه صنعتی روشن انجام شود، نتیجه آن «فروش یک سرمایه» خواهد بود، نه «احیای یک بنگاه».
واگذاری؛ ابزاری برای رشد، نه برای انحصار
نکته نگران‌کننده در بحث‌های کنونی، نوع خریداران است. در شرایطی که برخی بازیگران با هدف گسترش قدرت انحصاری خود در زنجیره خودرو وارد میدان می‌شوند، فشار برای واگذاری سریع و غیرمنطقی می‌تواند خطرناک باشد. آیا هدف از واگذاری، سپردن دارایی ملی به گروهی است که تنها به‌دنبال نفوذ بیشتر در بازارند؟ یا هدف، ورود سرمایه‌گذاری است که برنامه مشخصی برای انتقال فناوری، توسعه محصول و رقابت دارد؟
ضروری است که به این نکته توجه کنیم که خصوصی‌سازی یک هدف نیست، بلکه یک ابزار است. سرمایه ملی نه باید به‌طور ارزان فروخته شود و نه باید در حصار مدیریت دولتی محصور گردد. اما تجربه نشان داده است که بین این دو نقطه، مسیر پرخطری وجود دارد. آنچه یک واگذاری را موفق می‌سازد، نه سرعت خروج دولت، بلکه کیفیت فرآیند انتخاب خریدار و شفافیت در ارزش‌گذاری است. ما نباید اجازه دهیم دارایی‌های بزرگ صنعتی به بهانه خصوصی‌سازی، صرفاً از یک ساختار به ساختار مشابه دیگر منتقل شوند. قبل از هر اقدامی، باید اطمینان حاصل کنیم که پشت هر تابلوی خصوصی‌سازی، یک «برنامه صنعتی» واقعی وجود دارد، نه صرفاً اشتهای بیشتر برای تصاحب بازار.
انتهای پیام/+
برچسب ها :بحران ارج ، خصوصی‌سازی ، صنعت خودرو
- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰