ایران در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶؛ نگاهی به عملکرد بهتر از هانگژو

ورزشی به گزارش باور خبر به نقل از تسنیم، بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا برای کاروان ورزشی ایران به پایان رسید و این کشور موفق به کسب ۱۹ مدال طلا، ۱۸ نقره و ۱۵ برنز شد که مجموع مدال‌های آن به ۵۲ رسید. این عملکرد نشان‌دهنده پیشرفت در تعداد مدال‌های طلا نسبت به دوره قبلی بازی‌ها در هانگژو است. ایران در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۲ توانسته بود ۱۳ طلا، ۲۱ نقره و ۲۰ برنز کسب کند و در جایگاه هفتم قرار گیرد. مقایسه عملکرد ایران در قرن بیست‌ویکم تصویر واضح‌تری ارائه می‌دهد. کاروان ایران در سال ۲۰۰۲ در بانکوک ۸ طلا و در سال ۲۰۰۶ در دوحه ۱۱ طلا به دست آورد. این تعداد در گوانگژو ۲۰۱۰ به ۲۰ طلا، در اینچئون ۲۰۱۴ به ۲۱ طلا و در جاکارتا ۲۰۱۸ به ۲۰ طلا رسید و سپس در هانگژو به ۱۳ طلا کاهش یافت. بنابراین، ۱۸ طلای ایران در ناگویا اگرچه هنوز با بهترین رکوردهای دو دهه اخیر فاصله دارد، اما از نتیجه دوره گذشته فراتر رفته است.

از سوی دیگر، سهم مدال‌های طلا از مجموع مدال‌های ایران در ناگویا به حدود ۳۴ درصد رسیده است؛ آماری که نشان‌دهنده اهمیت بالای مدال‌های طلا در مجموع مدال‌های کسب شده است. با این حال، این نسبت از رکورد سال ۲۰۱۴ در اینچئون که حدود ۳۷ درصد بود، پایین‌تر است. در نتیجه، می‌توان گفت ایران در ناگویا از نظر سهم طلا عملکردی نزدیک به برخی از بهترین دوره‌های اخیر داشته، اما هنوز نتوانسته رکورد تاریخی خود را در این زمینه پشت سر بگذارد. یکی از ویژگی‌های این دوره، درخشش بانوان ورزشکار کشورمان بود که نشان‌دهنده پتانسیل بالای آنها است. این عملکرد در شرایطی رقم خورده که ورزشکاران ایرانی در ماه‌های منتهی به بازی‌ها با چالش‌های جنگی و اختلال در روند آماده‌سازی مواجه بودند. کمیته ملی المپیک ایران نیز پیش از اعزام کاروان اعلام کرده بود که جنگ و تعطیلی موقت اردوهای آماده‌سازی، شرایط ویژه‌ای برای ورزشکاران ایجاد کرده است.

برای مثال، ملی‌پوشان تیم روئینگ با غیرمتمرکز شدن تمرینات در شهرهای مختلف، بخشی از تمرینات خود را به صورت انفرادی و در خانه دنبال کردند. با وجود این دشواری‌ها، روئینگ زنان ایران در ناگویا نخستین مدال‌های طلای تاریخ خود در بازی‌های آسیایی را به دست آورد. در چنین شرایطی، آمار ۱۹ طلا و مجموع ۵۲ مدال، حاصل تلاش کاروانی ۳۰۵ نفره است که در رشته‌های متعددی از کشتی و وزنه‌برداری تا تکواندو، ووشو، قایقرانی، دوومیدانی و ورزش‌های تیمی به رقابت پرداختند. عملکرد ناگویا نیاز به بررسی دقیق دارد، اما به هر حال می‌توان گفت که ایران توانسته تعداد طلاهای خود را نسبت به هانگژو افزایش دهد و بخشی از فاصله ایجادشده با بهترین دوره‌های اخیر را کاهش دهد.

در عین حال، لازم است وعده‌ها و قول‌های داده شده از سوی فدراسیون‌ها نیز مورد بررسی قرار گیرد و مشخص شود که کدام فدراسیون‌ها واقع‌گرا و کدام یک رؤیافروشی کرده‌اند. مواردی مانند اختصاص بودجه به فدراسیون‌ها از جمله ابزارهایی است که وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک باید در این زمینه مدنظر داشته باشند تا تفاوت فدراسیون‌هایی که واقعیت را گفته‌اند با فدراسیون یا انجمنی که وعده‌های بیهوده داده، مشخص شود.