چشم هایت پناه کبوتران خسته بود….

مهدی صدیقیان-روزنامه نگار

چشم هایت پناه کبوتران خسته و قلبت رستنگاه بالندگی ملتی بود که عاشقانه میخواهند تو را و جاودانه می سازند رفتنت را با ادامه دادن راهت…امروز تشییع تو در شهر مقدس قم فهماند به همه جهان معاصر؛ ارادت تو را به خاندان اهلبیت”س” و دلدادگی شیعیان را در گوشه و کنار دنیا به تو….

تو همیشه در جمکران حضور معنوی داشته و داری…جایی که عطر مهدویت همیشه از این مکان آسمانی جاری ست و پویندگان طریقت عشق هر روز خالصانه رج می زنند این تا رو پود عاشقانه را…

مکتب تو کلاس درس عشق و زندگی بود…راهی به سوی پریدن و پرواز کردن…تو قله ای بودی برای ما که صمیمانه عاشقت شویم و ایران را پایتخت عشق و دل سپردن به یار کنیم…تو در وسعت بیکرانگی قلب های شیفته و واله ات ؛حدیث ماندگار اخلاص و مردانگی بودی…

زخم ها و تهمت ها حتی نتوانست برای ثانیه ای تو را و ما سربازانت را از راهی که تو برایمان فرش کرده بودی باز بدارد..

تو کشتیبان ملتی و نسلی شدی که جهان به احترام در مقابلت ایستاد و حتی دشمنان قسم خورده ات نیز پایداری را ستودند…

ای قبله دل های همیشه عاشق!

راهت تا دنیا، دنیاست بهترین مسیر زندگی و نامت همیشه جاودان و ماندگار خواهد بود.