مغلطه‌های عجیب جناب رسایی: آیا لجن‌پراکنی علیه حکم قضایی جرم محسوب نمی‌شود؟

سیاسی رسمی تسنیم به گونه‌ای نیست که هرگاه فردی در موقعیت ضعف یا نامناسبی قرار گیرد، به نقد او بپردازد. اصطلاحاً «افتاده را سنگ زدن» در مرام تسنیم نیست و به همین دلیل، با وجود تمام اظهارات بی‌ربطی که جناب رسایی گاهی علیه تسنیم مطرح می‌کند، ما هیچ تمایلی به ورود به موضوع حکم زندان او نداشتیم و در روزهای اخیر نیز که این حکم در فضای مجازی مورد بحث قرار داشت، تسنیم نسبت به آن سکوت کرده بود. اما اظهارات امروز آقای رسایی درباره حکم خود، نکات قابل تأملی دارد که شاید یادآوری برخی از آن‌ها ضروری باشد.

۱- این متن اساساً به تحلیل حکم قضایی آقای رسایی یا نوع سیاست‌ورزی ایشان نمی‌پردازد و آنچه در بندهای بعدی خواهد آمد، صرفاً یک تحلیل محتوا از اظهارات امروز خود ایشان است.

۲- آقای رسایی حکم قضایی خود را «عجیب» خوانده و بیان کرده که «چند خلاف روال قضایی در آن اتفاق افتاده است»؛ این سخن به وضوح زیر سوال بردن حکم قضایی است. امروز، چند نفر دیگر از جمله آقایان صادق زیباکلام، عباس عبدی و حشمت فلاحت پیشه نیز حکم قضایی دریافت کردند. اگر برای آقای رسایی حکمی صادر نمی‌شد و این چهره‌های سیاسی دیگر به همین شکل احکام قضایی را عجیب و خلاف روال عنوان می‌کردند، واکنش آقای رسایی چه بود؟ آیا آن را تأیید می‌کرد؟

۳- یکی از اظهارات بسیار عجیب آقای رسایی این است که گفته است «روال این است که برای نشر اکاذیب اساساً جریمه مالی صادر می‌شود و حکم حبس نمی‌دهند!» و سپس به مورد محمدجواد ظریف اشاره کرده و می‌گوید که خود از ظریف شکایت کرده و او به ۴۰ میلیون تومان جریمه محکوم شده است! به اینکه شکایت او از ظریف چه بوده و چه نبوده، اساساً کاری نداریم و نمی‌دانیم ماجرا چه بوده؛ اما یک سوال مهم اینجا مطرح می‌شود: آیا آقای رسایی همواره تصورش این بوده که اگر علیه کسی یا نهادی نشر اکاذیب کند، نهایتاً با یک جریمه مالی قضیه حل می‌شود؟ و به همین دلیل حالا خیلی هم به خود برای رعایت اخلاق در این زمینه سخت نمی‌گرفته است؟ این سوالی است که از این نوع صحبت‌های آقای رسایی به وضوح برمی‌خیزد و انسان را نگران می‌کند! فرض کنیم که یک نشر اکاذیب در این دنیا با جریمه مالی حل شود و حبسی هم اتفاق نیفتد؛ آیا آخرت هم به همین سادگی است؟

۴- آقای رسایی در سخنان خود می‌گوید که حکم قضایی علیه او محصول «وفاق» برخی افراد بوده است! این گفته به وضوح متهم کردن دستگاه قضایی به سیاسی‌کاری است. اگر هر کسی حکم قضایی علیه خود را سیاسی بداند، آیا اعتباری برای دستگاه قضایی باقی می‌ماند؟ آقای رسایی می‌گوید که قوه قضاییه علیه دیگران حکم بدهد؛ اشکالی ندارد؛ اما اگر او می‌تواند قوه قضاییه را به سیاسی‌کاری متهم کند، دیگران چرا نکنند؟ این چه دور باطلی است که آقای رسایی با متهم کردن دستگاه قضایی به سیاسی‌کاری در آن می‌افتد؟

۵- از بخش‌های بسیار عجیب دیگر سخنان آقای رسایی این است که می‌گوید بابت این حکم شرمنده نیست و سپس می‌گوید از دفاع از حقوق مردم شرمنده نیست! این یک مغلطه و باز هم متهم کردن دستگاه قضاست. استنتاج منطقی از این مغلطه جناب رسایی اینطور می‌شود که دستگاه قضا او را به خاطر دفاع از حقوق مردم محکوم کرده است! آیا این اتهام کمی علیه دستگاه قضاست؟ آقای رسایی برای تبرئه خود حاضر است یک قوه دیگر را اینگونه لجن‌مال کند و مقابل حقوق مردم قرار دهد؟ آیا این اتهام کمی علیه نظام است؟

۶- آقای رسایی در ادامه می‌گوید آن‌هایی باید شرمنده باشند که با تراستی‌ها مرتبطند یا دلارهای صادراتی نفت مردم را برنگرداندند. تراستی‌ها و دزدهای ارز و حامیان سیاسی آن‌ها باید شرمنده باشند و خود آن‌ها نیز باید به اشد مجازات محکوم شوند؛ اما این چه ربطی به حکم رسایی دارد؟ مغلطه آقای رسایی این است که به مخاطب اینگونه القا کند که این حکم او به نوعی به مخالفت با تراستی‌ها و… برمی‌گردد؛ این هم یک اتهام‌افکنی و لج‌پراکنی بزرگ علیه دستگاه قضایی است. شاید آقای رسایی به سیاق سابق فکر می‌کند اگر قیمت نشر اکاذیب ۴۰ میلیون است، لابد اینطور اتهام زدن به دستگاه‌های حاکمیتی هم با ۵۰-۶۰ میلیون حل می‌شود! پس چرا همینطور لاف عدالت‌خواهی و مردم‌گرایی نزنیم و به دستگاه‌های حاکمیتی چنگ نزنیم؟ اصلاً کلش مگر چند دلار می‌شود؟ با این دلار گران!! به هر صورت، به نظر می‌رسد آقای رسایی حاضر است به خاطر حکم قضایی خود به صورت خیلی موضوعات چنگ بزند!