فتنه‌ای عبری-غربی: از تغییر نام «خلیج‌فارس» تا حذف «فلسطین»

به گزارش باور خبر به نقل از تسنیم؛ گروه فرهنگی؛ فاطمه مرادزاده: به نظر می‌رسد که این روزها برخی افراد به خود اجازه می‌دهند تا با احساس قدرت، نام‌های تاریخی سرزمین‌ها، دریاها، دریاچه‌ها، تنگه‌ها و کوه‌ها را تغییر دهند. این تغییرات شامل نام‌هایی می‌شود که قرن‌ها و حتی هزاران سال بر پیشانی آن مناطق نشسته و حافظه تاریخی جهان جز آن‌ها را به یاد ندارد. در چند دهه اخیر، کشورهای عرب حاشیه جنوبی خلیج‌فارس که تاریخ تأسیس حکومت برخی از آن‌ها به ۲۰۰ سال هم نمی‌رسد و پیش از آن قبایلی بدوی بودند، به تغییر نام خلیج‌فارس پرداخته و به خیال خود، نام چند هزار ساله و مستند این منطقه را با آموزش و خط‌دهی استعمار یهودی-بریتانیایی در مکاتبات و رسانه‌ها به «خلیج عربی» تغییر داده‌اند. این افراد که فاقد تاریخ و هویت هستند، گمان می‌کنند می‌توانند با پول‌پاشی، هویت باستانی و نام نیک سرزمین فارس را سرقت کنند و نام زشت سواحل خود را از ذهن تاریخ پاک کنند.

حدود ۷۰ سال پیش، «رودریک اوون»؛ نماینده سیاسی انگلیس در سواحل جنوبی خلیج‌فارس در کتابی به نام «حباب‌های طلایی در خلیج ع…» تلاش کرد نام خلیج‌فارس را تغییر دهد و «سرچارلز بلگریو»؛ دیگر نماینده انگلیس نیز در کتابی نوشت که «عرب‌ها ترجیح می‌دهند خلیج‌فارس را خلیج عربی بنامند». اما شعله‌های آتش اختلاف و فتنه‌ای که استعمار انگلیسی-یهودی برپا کرده، همچنان در منطقه زبانه می‌کشد و هر بار به شکلی جدید خود را نمایان می‌کند. به عنوان مثال، یکی از مسئولان یکی از کشورهای همسایه اخیراً در واکنش به پس‌زمینه تصویر محمدباقر قالیباف، تصویری از خود با همان پس‌زمینه منتشر کرد که در آن نام جعلی «خلیج عربی» جایگزین «خلیج‌فارس» شده بود.

«ساحل دزدان دریایی» تا کمتر از ۱۰۰ سال پیش نام سواحل امارات بود. در این میان، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور سابق آمریکا، که ریشه‌هایش به همان انگلیسی‌های فتنه برمی‌گردد، در حدود ۲۰ ماه ریاست‌جمهوری‌اش به تغییر نام‌های تاریخی-جغرافیایی، مانند «تنگه ترامپ» به جای «تنگه هرمز» و «خلیج آمریکا» به جای «خلیج مکزیک» پرداخته است. ترامپ گمان می‌کند که می‌تواند با تغییر نام‌ها بر اعتبار تاریخ خط بکشد و از این طریق بر صدرنشینی آمریکا در ساختار جهانی تأکید کند، در حالی که جهان به سمت چندقطبی شدن در حال حرکت است و دیگر جایی برای نظم تک‌قطبی آمریکا وجود ندارد.

در اردیبهشت امسال، ترامپ با انتشار تصویری در تروث‌سوشال «تنگه هرمز» را به «تنگه ترامپ» تغییر نام داد. با وجود این، به نظر می‌رسد که آتش فتنه تغییر نام‌ها و هویت‌ها همچنان از گور انگلیسی‌ها بلند می‌شود. به عنوان مثال، پایگاه خبری «میدل‌ایست‌آی» اخیراً فاش کرد که «تونی بلر»؛ نخست‌وزیر اسبق انگلیس در سفر به رام‌الله از تشکیلات خودگردان فلسطین خواسته است هرگونه اشاره به واژه «فلسطین» را از کتاب‌های درسی حذف و نام یهودی «سامره» را جایگزین آن کند. این موضوع را «جرمی گرینستاک»؛ سفیر سابق بریتانیا در سازمان ملل متحد رسانه‌ای کرده و گفته است که «بنیامین نتانیاهو»؛ نخست‌وزیر اسرائیل، در حال دنبال کردن جاه‌طلبی پدرش برای بازگرداندن یهودیه و سامره به حاکمیت اسرائیل است و درخواست بلر در راستای نیل به این هدف است.

این مسائل نشان‌دهنده وقاحت انگلیس و یهود است که به راحتی بر خاک فلسطین زل می‌زنند و تمایل استعماری خود را بی‌هراس بیان می‌کنند. پیش‌تر، انگلیسی‌ها در کشور خود به راحتی در اسناد تاریخی دست برده و نام فلسطین را از نقشه‌ها و تابلوهای مربوط به خاورمیانه حذف کرده بودند. اعتراض و شکایت فلسطینی‌ها برای بازگرداندن نام فلسطین در نقشه‌های موزه لندن نیز بی‌نتیجه ماند و انگلیسی‌ها با وقاحت اعلام کردند که حذف نام فلسطین به دلیل حساسیت سیاسی صورت گرفته است.

این در حالی است که استناد به حساسیت سیاسی برای تغییر اصطلاحات تاریخی و جغرافیایی از سوی نهادهای فرهنگی، بدعتی خطرناک و نگران‌کننده است. موزه لندن سال گذشته واژه «فلسطین» را از روی نقشه‌ها و آثار تاریخی فلسطینی حذف و اصطلاحاتی مانند «جنوب شام» یا «اسرائیل باستان» را جایگزین آن کرد. نیازی به توضیح نیست که از منظر یهود بین‌الملل، حذف نام فلسطین از اسناد تاریخی و کتب درسی به دلیل این است که هر نام و عنوانی که فلسطینیان را به هویت تاریخی و باستانی‌شان پیوند بزند، محکوم به نابودی است.

این مسائل در حال حاضر در حال وقوع است و یهودیان در فلسطین اشغالی به قطع و نابودی درختان زیتون، تخریب مساجد و آثار تاریخی پرداخته‌اند تا ارتباط میان عرب‌ها و مسیحیان فلسطینی را با هویت اصیل سرزمینی خود قطع کنند. با این حال، نام فلسطین همچنان مانند خلیج‌فارس و تنگه هرمز حذف‌نشدنی است و تلاش‌های یهودیان استعمارگر، بی‌فایده خواهد بود.

تاریخ فلسطین به وضوح نشان می‌دهد که این نام متعلق به سرزمین اعراب فلسطینی است که چندین هزار سال پیش از میلاد مسیح وارد آن سرزمین شده و نام و هویتشان با فلسطین گره خورده است. در بخشی از تاریخ آمده است که هزار و اندی سال پیش از میلاد مسیح، زمانی که فلسطینیان وارد بخش جنوبی آن سرزمین شدند، نام آنجا به فلسطین مشهور شد. نام فلسطینیان در تعدادی از منابع مصری، به ویژه کتیبه‌ها در شهر «هابو» آمده است.

نام فلسطین در منابع آشوری نیز به وضوح دیده می‌شود و این نام در نوشته‌های به جا مانده از ایام «اَدَد نِراری» سوم، پادشاه آشوریان، آمده است. این پادشاه در سال پنجم حکومتش به تسخیر «فلستو» پرداخته و ساکنان آن را به پرداخت جزیه مجبور کرده است. همچنین، واژه‌ای که «هرودوت» مورخ مشهور یونان از آن استفاده کرده، بر اساس لغت آرامی آن یعنی «پالستاین» بوده و این نام برای بخش جنوبی سوریه