طلای ناگویا؛ آیا والیبال ایران به المپیک لس‌آنجلس پرتاب می‌شود؟

به گزارش باور خبر به نقل از تسنیم، تیم ملی والیبال ایران با پیروزی ۳ بر یک مقابل ژاپن در فینال بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا، برای چهارمین بار متوالی عنوان قهرمانی این رقابت‌ها را به دست آورد. این موفقیت پس از کسب مدال طلا در اینچئون ۲۰۱۴، جاکارتا ۲۰۱۸ و هانگژو ۲۰۲۲ به وقوع پیوست. ایران در ناگویا بدون هیچ باختی به مدال طلا رسید و در فینال، در حضور حدود پنج هزار تماشاگر ژاپنی، میزبان را با نتایج ۲۸ بر ۲۶، ۱۹ بر ۲۵، ۲۵ بر ۲۱ و ۲۶ بر ۲۴ شکست داد.

این قهرمانی از چندین جنبه برای والیبال ایران حائز اهمیت است. نخست اینکه تیم تحت هدایت روبرتو پیاتزا پس از ناکامی در قهرمانی آسیا و از دست دادن نخستین فرصت مستقیم صعود به المپیک ۲۰۲۸، توانست در مدت زمان کوتاهی بر رقیب اصلی قاره غلبه کند. ایران در فینال قهرمانی آسیا در سپتامبر، با نتیجه ۳ بر صفر مقابل ژاپن شکست خورده بود؛ مسابقه‌ای که قهرمان آن سهمیه مستقیم آسیا برای المپیک لس‌آنجلس را به دست می‌آورد و ژاپن با همان قهرمانی نخستین سهمیه آسیایی را کسب کرد.

شگفتی‌سازی والیبال پاکستان با شکست چین و کسب مدال برنز نیز قابل توجه است. با این حال، نباید طلای ناگویا را پایان یک بحران یا نشانه قطعی بازگشت ایران به جمع قدرت‌های برتر جهان دانست. عملکرد ایران در لیگ ملت‌های ۲۰۲۶ نشان داد که فاصله این تیم با سطح اول دنیا همچنان جدی است؛ شاگردان پیاتزا در مرحله مقدماتی با ۳ پیروزی و ۹ شکست، در رده چهاردهم قرار گرفتند.

نکته مهم دیگر، کیفیت رقبای ایران در ناگویا بود. تیم ملی در مرحله گروهی موفق به شکست قرقیزستان، تایلند و اندونزی شد، اما در برابر اندونزی تا آستانه یک شکست غیرمنتظره پیش رفت و در نهایت با نتیجه ۳ بر ۲ پیروز شد. پیاتزا نیز پس از مسابقات تأکید کرد که تیمش در طول تورنمنت دو ست به اندونزی و دو ست به کره جنوبی واگذار کرده است؛ نکته‌ای که نشان می‌دهد نوسان در عملکرد، یکی از مسائل قابل توجه تیم است.

از سوی دیگر، ارزش فنی پیروزی برابر ژاپن حتی با وجود غیبت بسیاری از نفرات اصلی این تیم نباید نادیده گرفته شود. ایران در یک مسابقه نزدیک، پس از واگذاری ست دوم، توانست کنترل بازی را دوباره به دست بگیرد و در دو ست پایانی با مدیریت امتیازات حساس به پیروزی برسد. امین اسماعیل‌نژاد در فینال، به عنوان امتیازآورترین بازیکن ایران شناخته شد و پوریا حسین خانزاده نیز در طول مسابقات بار دیگر توانایی خود را به نمایش گذاشت.

پیاتزا پس از قهرمانی نیز نگاهش را فراتر از مدال ناگویا برد و اظهار داشت: “من در رؤیاهایم به یک مدال دیگر فکر می‌کنم که به نظرم آن مدال می‌تواند از این مدال مهم‌تر باشد.” سرمربی ایتالیایی تیم ملی ایران همچنین بر ضرورت قرار دادن استعدادهای ایران در “مسیر درست” تأکید کرد. این جمله شاید مهم‌ترین پیام قهرمانی ناگویا باشد. اگر هدف واقعی والیبال ایران، حضور در المپیک ۲۰۲۸ است، باید از این طلا به‌عنوان نقطه شروع استفاده کرد، نه یک قله.

ایران سهمیه مستقیم آسیا را از دست داده و طبق فرمول انتخابی، سه سهمیه دیگر از طریق سه تیم برتر واجد شرایط جام جهانی ۲۰۲۷ و سه سهمیه نهایی نیز بر اساس رنکینگ جهانی پس از لیگ ملت‌های ۲۰۲۸ توزیع می‌شود. بنابراین، اولویت باید حفظ ثبات کادر فنی، برنامه‌ریزی دقیق برای جوان‌سازی، افزایش تعداد بازیکنان آماده در هر پست و مهم‌تر از همه، کسب پیروزی‌های بیشتر مقابل قدرت‌های خارج از آسیا باشد. طلای ناگویا ارزشمند است؛ اما برای رسیدن به لس‌آنجلس، والیبال ایران باید از “قهرمانی بازی‌های آسیایی” عبور کند و دوباره به تیمی تبدیل شود که قدرت‌های جهان از نتیجه رویارویی با آن مطمئن نباشند.

انتهای پیام/