حرکت‌های خطرناک که اسرائیل را به سمت فروپاشی می‌کشاند

بین الملل به گزارش باور خبر به نقل از گروه عبری خبرگزاری تسنیم، ابراهام فرانک در تحلیلی که در روزنامه زیمان یسرائیل منتشر شده، به این نکته اشاره کرده است که معمولاً فروپاشی‌ها به دنبال جنگ‌ها رخ می‌دهند و این امر منجر به فرآیندهای بلندمدت بازسازی می‌شود. جوامعی که ساختار آنها دچار فروپاشی شده، با چالش‌های فراوانی در درازمدت مواجه می‌شوند. استاد دانشگاه تل‌آویو همچنین بیان کرده است که نتانیاهو برای حفظ قدرت خود از هیچ اقدامی دریغ نمی‌کند.

در بخشی از این مقاله آمده است: برخی ساختارها به دلیل ویرانی فروپاشیده‌اند و در برخی دیگر، فروپاشی عامل ویرانی بوده است. با این حال، شرایط جدیدی نیز وجود دارد که به توسعه اقتصادی و مدرن‌سازی منجر شده است، اما تمرکز ما بر روی وضعیت اسرائیل است. در اسرائیل، وضعیت متفاوت است. این کشور در حال حاضر به آستانه فروپاشی نرسیده، اما در حال تجربه فرآیندهای ویرانگر داخلی در زمینه‌های مختلفی از جمله اقتصاد، حقوق، برابری اجتماعی و مهاجرت است؛ موضوعاتی که در ادامه به آنها پرداخته خواهد شد.

اسرائیل به مرحله‌ای رسیده است که امنیت وجودی آن به شدت نامشخص شده و این وضعیت تا حد زیادی به شیوه رهبری غیرمعمولی برمی‌گردد: مردی با کاریزما که از جنبه‌های مختلف به سمت نابودی ساختار اسرائیل هدایت می‌شود. این فرد بنیامین نتانیاهو، معروف به «بیبی» است که از سال ۲۰۰۹ به عنوان نخست‌وزیر در این سمت فعالیت داشته و تنها به مدت یک سال به دلیل پیروزی ائتلاف تغییر در انتخابات، از این مقام کنار رفته است. او همچنین از سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۹ نیز در این سمت حضور داشته است.

برای درک میزان آسیب و ویرانی که نتانیاهو به اسرائیل وارد کرده، باید ابعاد مختلف زندگی اجتماعی را بررسی کرد و آنچه در هر یک از این ابعاد به ویژه در چهار سال گذشته رخ داده را مشخص کرد. انتخابات پایان سال ۲۰۲۲ نوید تغییرات بنیادینی در حکومت اسرائیل را می‌داد. در تاریخ ۴ ژانویه ۲۰۲۳، یاریو لیوین، وزیر دادگستری و نزدیک به نتانیاهو، سخنرانی‌ای ایراد کرد که به چند موضوع کلیدی در حوزه‌های قضائی و قانون‌گذاری پرداخت؛ از جمله تغییر ترکیب کمیته انتخاب قضات به گونه‌ای که ائتلاف به اکثریتی خودکار دست یابد؛ تصویب بند لغو که به این معناست که کنست می‌تواند قوانین ابطال‌شده توسط دادگاه عالی را با اکثریت ساده دوباره تصویب کند؛ لغو معیار معقولیت تا دادگاه‌ها نتوانند از آن برای بررسی و ابطال تصمیمات حکومت و وزارتخانه‌ها استفاده کنند؛ و همچنین لغو الزام‌آور بودن نظریه حقوقی دادستان کل برای حکومت.

لیوین سخنان خود را با آگاهی و حمایت نخست‌وزیر بیان کرد. هیچ تلاشی برای دستیابی به توافق میان طیف‌های مختلف سیاسی، از راست تا چپ، انجام نشد. سخنرانی لیوین واکنش‌های گسترده‌ای را از سوی جنبش اعتراضی که به دنبال آن شکل گرفت، برانگیخت. در نهایت، با وجود اعتراضات، سیستم قضائی از هر سو آسیب دید و رویه قضات به موضوعی برای تحقیر و تمسخر تبدیل شد. اما آزار و اذیت سیستم قضائی که در اینجا شرح داده شد، تنها یک جنبه از اقدامات نتانیاهو است.

به اعتقاد نویسنده: هنگامی که درباره چگونگی رسیدن به هفتم اکتبر (عملیات طوفان الاقصی) تأمل می‌کنیم، به این ایده نتانیاهو می‌رسیم که «حماس یک دارایی و دستاورد است، در حالی که تشکیلات خودگردان فلسطین یک بار و مایه زحمت است». بر این اساس، ما سرمایه‌گذاری‌های هنگفتی در حماس انجام دادیم و آن را تقویت کردیم؛ به گونه‌ای که توانست عملیاتی نظامی با قدرت بی‌سابقه علیه اسرائیل برنامه‌ریزی کند. روند جنگ‌های متعدد از هفتم اکتبر به سرعت نشان داد که این اقدامات فاقد هدف مشخصی هستند. درست است که ما بخش‌های زیادی از نوار غزه را ویران کردیم، اما این کار را بدون برنامه‌ریزی قبلی و شناخت وضعیت موجود انجام دادیم. اصل «روز بعد» (جنگ) برای نتانیاهو جذابیتی نداشت؛ زیرا از نظر او، جنگی که پایانی ندارد، جنگ مطلوب و همان هدف نهایی است.

در کنار سایر عناصر وضعیت موجود، جنگ بیانگر تمایل به تلاش برای حفظ ائتلاف و حکومت فعلی بود. این همان چیزی است که نتانیاهو را هدایت می‌کرد و نیازهای اسرائیل که او نخست‌وزیری آن را بر عهده دارد، برایش معنایی ندارد. به همین ترتیب، شاهد تحریک گروه‌های مختلف مردم علیه یکدیگر هستیم. در ابتدا، ائتلافی از راست‌گرایان قومی، مذهبی و حریدی علیه بلوک دموکراتیک و پیشرو در اسرائیل (فلسطین اشغالی) تشکیل می‌شود؛ سپس نوبت به تحریک از طریق شبکه‌های اجتماعی می‌رسد که شیوه آن به‌طور فزاینده‌ای افراطی شده است. کانال ۱۴ دروغ‌های بی‌شماری می‌سازد و در برابر حجم انبوه دروغ‌های آشکار نخست‌وزیر، هیچ عذری ندارد. دیگر نمی‌توان به هیچ‌چیزی که از سوی آنها صادر می‌شود اعتماد کرد.

شانه خالی کردن نخست‌وزیر از مسئولیت امری به‌شدت نادرست است، به ویژه در رابطه با مسئولیت فجایع بزرگ. اما شیوه تزویرآمیز و طفره‌روی نتانیاهو برای رهایی از هر حادثه‌ای امری شگفت‌آور است. توانایی او در منع تشکیل کمیته حقیقت‌یاب حکومتی یک نمونه بارز است. در طول جنگ‌های پس از هفتم اکتبر، نتانیاهو به گونه‌ای رفتار کرد که گویی ناکامی‌ها را فراموش کرده و خود را به موفقیت‌هایی پیوند می‌زند که از طریق اظهاراتش در رسانه‌ها از آنها بهره‌برداری می‌کند. در آن «موفقیت‌ها» تفسیر او از جنگ‌هایی که پیش می‌بریم نهفته است؛ جنگ‌هایی که همان‌طور که اشاره شد، نباید پایانی برای آنها تصور کرد. اما «روز بعد» که باید ماهیتی سیاسی داشته باشد، کاملاً در راهبرد آن غایب است.

نتانیاهو ضربه دیگری نیز به کسانی که در ساختار نظامی اسرائیل چه در نیروهای ذخیره و چه در خدمت موظف خدمت می‌کنند، وارد کرد. پس از سال‌ها طفره رفتن از اتخاذ تصمیم، «قانون اساس آموزش تورات» به تصویب رسید؛ قانونی که مقرر می‌دارد «آموزش تورات ارزشی بنیادی در میراث ملت یهود و در اسرائیل است» و در نتیجه آموزش تورات را با خدمت در ساختار نظامی اسرائیل برابر می‌سازد و حتی چه بسا به آموزش تورات جایگاهی ترجیحی می‌بخشد. نتانیاهو طی سال‌ها همواره دو امتیاز اصلی را برای حفظ ائتلاف حاکم به حریدی‌ها اعطا کرده است: مبالغ هنگفت برای مقاصد گوناگون، و قانون اساسی که پیش‌تر به آن اشاره شد. نخست‌وزیر پاسخ خود را به مطالبات حریدی‌ها به شکلی بی‌سابقه تشدید کرده است.

نویسنده در ادامه تأکید می‌کند: من تمام اقدامات تخریبی مرتکب‌شده توسط نتانیاهو را به تفصیل ذکر نخواهم کرد و شاید پیگیری همه آنها غیرممکن باشد، بنابراین در اینجا توقف می‌کنم. اما ارائه خلاصه‌ای کوتاه از این اقدامات ضروری است که عبارتند از: کودتای قانونی و سیاسی؛ پشتیبانی از حماس و تقویت آن تا هفتم اکتبر؛ برافروختن جنگ‌های طولانی و متعدد بدون هدف سیاسی؛ مخالفت با تشکیل کمیته حقیقت‌یاب حکومتی بر اساس نص قانون؛ تحریک مکرر قشرهای مردم علیه یکدیگر؛ ایجاد نابرابری شدید میان نیروهای جلب‌شده به خدمت و متواریان از خدمت نظامی؛ گسترش دشمنی سیستماتیک در سیاست اسرائیل؛ تثبیت فرهنگ رفتار نادرست در میان صاحبان مناصب عالی؛ و هم‌زمان، تضعیف جایگاه اسرائیل در جهان به شیوه‌ای شرم‌آور. همه اینها تحت پوشش دروغ‌های فراوانی انجام می‌شود که واقعیت را تحریف می‌کنند و البته خوانندگان می‌توانند موارد زیادی را به این لیست بیفزایند.

بنیامین نتانیاهو که این فرآیند سیستماتیک نابودی را رهبری می‌کند، در روزهای آینده با محاکمه‌ای سخت روبرو خواهد شد. ما با تهدیداتی خطیر علیه اسرائیل مواجه هستیم. شاید هنوز قانون‌گذاری مناسبی درباره این جنایات وجود نداشته باشد، اما چنین قوانین و مقرراتی باید در سریع‌ترین زمان ممکن و تحت عنوانی همچون «قانون نابودی اسرائیل و قوانین آن» به تصویب برسد.

انتهای پیام/