جهان پس از غزه، از ما دل‌زده شد

بین الملل به گزارش باور خبر به نقل از گروه عبری خبرگزاری تسنیم: این نتیجه‌گیری یورام بیری، استاد دانشگاه مریلند آمریکا، در شماره امروز روزنامه عبری زیمان یسرائیل است. این کارشناس جامعه‌شناسی سیاسی در مقاله‌ای به تحلیل وضعیت رژیم صهیونیستی پس از جنایات انجام شده در نوار غزه پرداخته و نوشته است: ما در اسرائیل چنان درگیر مسائل داخلی خود هستیم که قادر به درک ماهیت جهانی که در آن زندگی می‌کنیم، نیستیم. سفر کوتاهی به یکی از پایتخت‌های اروپا، مانند لندن، به نوعی شوک ناگهانی به نظر می‌رسد. این سفر نشان می‌دهد که جنگ سه‌ساله در غزه و پیامدهای آن در سراسر خاورمیانه (غرب آسیا) تا چه اندازه بر جهان (علیه اسرائیل) تأثیر گذاشته است. یکی از راه‌های درک این موضوع، مراجعه به هر کتاب‌فروشی و بررسی تعداد کتاب‌هایی است که به این موضوع پرداخته‌اند. «مرثیه‌ای برای غزه» یکی از این کتاب‌هاست. «نسل‌کشی در غزه» عنوان کتاب دیگری است. «فلسطینیانِ قابل چشم‌پوشی» (یا «فلسطینیانی که می‌توان از آنها صرف‌نظر کرد»، بسته به ترجمه اصطلاح «قابل چشم‌پوشی») عنوان سومین کتابی است که به جنگ‌های اسرائیل و نسل‌کشی در غزه می‌پردازد. همچنین مجموعه‌ای از مقالات با عنوان «فلسطین در دوران نسل‌کشی: مسئولیت جهان در قبال غزه» وجود دارد. اما عنوان پنجمین مقاله، با نام «جهان پس از غزه»، احساسات را به بهترین شکل بیان می‌کند.

او در بخش دیگری از مقاله خود نوشت: سیاست نیز عرصه دیگری است که این دیدگاه در آن نمود پیدا می‌کند. به عنوان مثال، هفته گذشته انتخابات میان‌دوره‌ای در حوزه انتخاباتی هولبورن و سنت پانکراس در لندن برگزار شد. جک پولانسکی، رهبر حزب، در تلاش برای ورود به پارلمان شکست خورد و در برابر سیگال عبدی‌والی، نامزد حزب کارگر، که با وجود شهرت عمومی کمتر، توانست او را شکست دهد، ناکام ماند. دلیل این شکست چه بود؟ چند روز پیش از انتخابات، کنفرانس حزب که در برایتون برگزار شد، پیشنهادی مطرح شد که رقیب پولانسکی آن را به رأی گذاشت. اکثریت اعضا، با ۱۰۲۲ رأی موافق در برابر ۸۱۳ رأی مخالف، از پیشنهاد او حمایت کردند؛ پیشنهادی که صهیونیسم را نژادپرستی تعریف می‌کند و از تشکیل یک دولت دموکراتیک فلسطینی واحد در سراسر فلسطین تاریخی، با تضمین حقوق برابر برای همگان، حمایت می‌کند.

اما نمودهای دیگری نیز از سوی گروه‌های مشخصی وجود دارد؛ از جمله اعتصاب کارگران بنادر که در ۶ فوریه در ۲۱ بندر منطقه مدیترانه، از جمله در بیلبائو، جنوا و لیورنو، برگزار شد. از جمله مطالبات اعتصاب‌کنندگان، جلوگیری از انتقال سلاح برای استفاده در جنگ غزه و مخالفت با استفاده از بنادر غیرنظامی برای اهداف نظامی بود. در عرصه ورزش، ماجرای مسابقه دوچرخه‌سواری والِتا در اسپانیا نیز به چشم آمد. در رویدادهای فرهنگی نیز واکنش‌هایی بروز کرد؛ از جمله واکنش سازمان‌های پخش عمومی در ایرلند، اسپانیا، هلند و اسلوونی به مشارکت اسرائیل در مسابقه آواز یوروویژن که همگی در این چارچوب قرار می‌گیرد.

در محافل دانشگاهی، خبرگزاری ایتالیایی آنسا در ۱۰ اکتبر ۲۰۲۶ از برگزاری تظاهرات همبستگی با فلسطینیان در بیش از ۵۰ شهر خبر داد که سازمان‌های دانشجویی، اتحادیه‌های کارگری و جنبش‌های سیاسی در آن‌ها مشارکت داشتند. تنها در تورین، شمار شرکت‌کنندگان به حدود ۸۰۰۰ نفر رسید. در بسیاری از محافل حرفه‌ای و مدنی دیگر نیز پدیده‌های مشابهی مشاهده شد. او در پایان نتیجه‌گیری می‌کند: هنگامی که هفته آینده برای انداختن رأی خود به صندوق‌های رأی می‌رویم، باید درک کنیم که غزه (جنایات ضد بشری رژیم صهیونیستی علیه مردم بی‌دفاع غزه) زخمی عمیق در روح و روان جهان بر جای گذاشته است. حتی اگر حمایت دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور (تروریست) آمریکا، و بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، به پیروزی هر یک از آنها در انتخابات منجر شود، هر کسی که دو سال دیگر، چه دموکرات و چه جمهوری‌خواه، در واشنگتن به قدرت برسد، از پیش تحت تأثیر این زخم قرار گرفته و موضع خود را در قبال اسرائیل تغییر خواهد داد. برای ما نیز، حتی اگر احزاب مخالف در انتخابات پیروز شوند، بازگشت به جهان پیش از غزه غیرممکن خواهد بود. زدودن ننگی که طی سال‌های اخیر بر خود نشانده‌ایم، زمان زیادی خواهد برد. با این حال، دست‌کم امکان آغاز این روند وجود خواهد داشت. نخستین شرط ضروری این است که بنیامین نتانیاهو و خانواده‌اش را با بلیت یک‌طرفه به فلوریدا بفرستیم تا برای همیشه از زندگی ما ناپدید شوند.