برای پیشبرد کارزار انتخاباتی‌اش

کارشناس مسائل منطقه معتقد است که بزرگنمایی حادثه تپه علی الطاهر بخشی از استراتژی سیاسی و انتخاباتی بنیامین نتانیاهو است. این اقدام به منظور جلب توجه و تقویت موقعیت سیاسی او در شرایط کنونی انجام می‌شود.

بین الملل «سعید پیرمحمد» در گفت‌وگو با خبرنگار بین‌الملل خبرگزاری درباره اهداف و برنامه‌های رژیم صهیونیستی در حمله به «تپه علی الطاهر» واقع در جنوب لبنان اظهار داشت: این ارتفاعات از نظر راهبردی دارای اهمیت ویژه‌ای در جنگ‌های زمینی جدید هستند. تپه‌ها و ارتفاعات راهبردی امکان شناسایی و نظارت را فراهم می‌آورند و توانایی طرف مقابل را برای حرکت مخفیانه کاهش می‌دهند. به همین دلیل، تپه علی الطاهر در هفته‌های اخیر به هدف اصلی نظامی رژیم صهیونیستی تبدیل شده است. این کارشناس مسائل غرب آسیا ادامه داد: در ارزیابی‌های راهبردی، رژیم صهیونیستی به تپه علی الطاهر به عنوان یک چشم، سپر، گذرگاه، سکوی پرتاب و مرکز ارتباطی می‌نگرد. بنابراین یکی از اهداف اصلی این رژیم، از کار انداختن نقش عملیاتی این تپه راهبردی در درگیری‌های آینده است. اظهارات «یسرائیل کاتس» که بیان کرده «کنترل بر ارتفاعات علی الطاهر نشان‌دهنده پایان مرحله تشدید کنترل بر منطقه امنیتی است»، به خوبی اهمیت و اعتبار نظامی این منطقه را تأیید می‌کند. این تپه مشرف به نبطیه و مناطق وسیعی از اقلیم التفاح و حوزه رودخانه لیتانی است و می‌تواند گزینه‌های راهبردی متنوعی را در اختیار رژیم صهیونیستی قرار دهد.

وی افزود: از نظر سیاسی، پیشروی رژیم صهیونیستی در این منطقه به تقویت موضع این رژیم در مذاکرات جاری با دولت لبنان کمک خواهد کرد. در این راستا، تپه علی الطاهر به نوعی ابزاری برای چانه‌زنی در اختیار مذاکره‌کنندگان اسرائیلی قرار می‌دهد و از این طریق نفوذ بیشتری در تعیین ترتیبات امنیتی، نظامی و حقوقی جنوب لبنان و همچنین تعیین حدود و ثغور «عقب‌نشینی» و اجرای فاز بعدی «خلع سلاح» حزب‌الله خواهد داشت.

در سطح داخلی جامعه صهیونیستی، بازنمایی رسانه‌ای از تحولات تپه علی الطاهر به گونه‌ای بوده که یکی از تهدیدات جدی برای بازگشت شهرک‌نشینان شمالی به خانه‌هایشان در حال از بین رفتن است؛ از این منظر، تحولات تپه علی الطاهر کارکرد سیاسی و رسانه‌ای خاصی برای نتانیاهو دارد.

این کارشناس درباره نقش آمریکا در گسترش تجاوزات رژیم اسرائیل به لبنان گفت: نقش واشنگتن در تحولات میدانی لبنان، از جمله تجاوز اخیر، در هماهنگی کامل با طرف اسرائیلی قرار دارد. همزمان، مذاکرات سیاسی سه‌جانبه با مدیریت دولت ترامپ در حال پیگیری است. در شرایط کنونی، توافقی بین آمریکا و رژیم اسرائیل وجود دارد که قطعنامه ۱۷۰۱ کارایی خود را از دست داده و باید ترتیبات امنیتی، سیاسی و حقوقی جدیدی در جنوب لبنان جایگزین «یونیفل» شود. سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا به تازگی اعلام کرد که واشنگتن معتقد است یونیفل در اجرای مأموریت خود شکست خورده است.

این تحلیلگر تصریح کرد: بدون شک تحولات میدانی نقش کلیدی در شکل‌گیری معادلات سیاسی و روندهای آینده لبنان خواهد داشت. «میشل عیسی» سفیر آمریکا در لبنان در روزهای اخیر در اظهاراتی معنادار اعلام کرد: «ما منتظریم ببینیم طی روزهای آینده در تپه علی الطاهر چه رخ خواهد داد». این سخن نشان‌دهنده وجود هماهنگی بین واشنگتن و تل‌آویو در سطح میدانی و سیاسی است و روند معادلات در میدان در نهایت مختصات مذاکرات را تعیین خواهد کرد. البته باید توجه داشت که افراد تأثیرگذاری چون «مارکو روبیو» افزایش فشار بر ایران در پرونده لبنان را در راستای پیشبرد اهداف دولت ترامپ در جنگ با ایران می‌دانند.

وی در پاسخ به این پرسش که «تحلیلی وجود دارد مبنی بر اینکه ارتش صهیونیستی بعد از تپه علی الطاهر به سمت غرب لبنان حرکت خواهد کرد تا شیعیان را از آنجا براند و منطقه حائل درست کند، نظر شما در این زمینه چیست؟» اظهار داشت: در راستای استقرار منطقه حائل در جنوب لبنان، تغییر بافت جمعیتی جنوب یکی از دستورکارهای رژیم صهیونیستی است. چندین سناریو در خصوص مدار حرکتی رژیم صهیونیستی وجود دارد که حرکت به سمت شرق، مرکز و غرب لبنان از جمله آنهاست. پیرمحمدی افزود: سناریوی حرکت به سمت غرب بر ادامه پیشروی به سوی نبطیه و بقاع به‌عنوان پایگاه‌های اصلی نفوذ حزب‌الله دلالت دارد. گرچه برخی از گزارش‌ها از افزایش فشار طرف آمریکایی بر تل آویو برای پایان‌دادن به پیشروی‌ها و تمرکز بر ایجاد منطقه حائل در عمق ۲ تا ۴ کیلومتری حکایت دارد، اما متغیر انتخابات پارلمانی در رژیم صهیونیستی و آمریکا می‌تواند نتانیاهو را به ادامه پیشروی به سمت غرب تشویق کند.

تجربه درگیری‌های سه سال اخیر لبنان نشان می‌دهد که افزایش سطح درگیری با حزب‌الله می‌تواند توجهات جامعه صهیونیستی را از حملات ۷ اکتبر منحرف کند و برای نتانیاهو نوعی مقبولیت بیشتر به همراه داشته باشد. این کارشناس لبنانی همچنین منطق مربوط به ایجاد منطقه حائل را محدود به حکومت فعلی رژیم صهیونیستی ندانست و گفت: افرادی چون گادی آیزنکوت، نامزد نخست‌وزیری و از رقبای اصلی نتانیاهو نیز پیشنهاد حفظ یک کمربند امنیتی به عمق ۸ تا ۱۰ کیلومتر در لبنان را ارائه کرده‌اند. در سطح میدانی نیز خنثی‌سازی توان موشکی و پهپادی حزب‌الله ابتکار عمل رژیم صهیونیستی را در درگیری احتمالی بعدی با ایران افزایش خواهد داد. در روزهای اخیر حملات هوایی به نبطیه افزایش قابل توجهی داشته است.

این کارشناس تصریح کرد: در شرایط فعلی، با توجه به پیشروی‌های میدانی و پیشرفت‌ها در مذاکرات با دولت لبنان، نتانیاهو ایجاد منطقه حائل را گزینه‌ای در دسترس می‌داند، اما آنچه می‌تواند معادلات سیاسی و نظامی را دستخوش تغییر معنادار کند، پیشروی در عمق راهبردی حزب‌الله و تعبیر رؤیای ناتمام خلع سلاح حزب‌الله از طریق ابزار نظامی است.

پیرمحمدی درباره چشم‌انداز مقاومت در لبنان گفت: در رابطه با تحولات اخیر علی الطاهر باید از افتادن در دو نگاه حداقلی و حداکثری پرهیز کرد. برخی با نگاه ساده‌انگارانه و حداکثری، علی الطاهر را «کلید جنوب لبنان» و «مرکز فرماندهی استراتژیک حزب‌الله» معرفی می‌کنند در حالی‌که تپه علی الطاهر یکی از مجموعه نقاط راهبردی در سیستم کنترل بر جنوب لبنان است و نه کلیدی جادویی برای کنترل کامل بر منطقه. بزرگنمایی رخدادهای تپه علی الطاهر در حالی که هنوز گزارشی رسمی در خصوص کنترل ارتش رژیم صهیونیستی بر آن منتشر نشده، می‌تواند کارت بازی سیاسی و بخشی از کارزار سیاسی و انتخاباتی نتانیاهو باشد. لذا نمی‌توان چشم‌انداز مقاومت لبنان را در پیوند تمام و کامل با تحولات تپه علی الطاهر دانست.

نبرد تپه علی الطاهر به نبردی ترکیبی در ابعاد نظامی، امنیتی، سیاسی و رسانه‌ای تبدیل شده، اما موضوعی که اهمیت بیشتری دارد، حرکت بعدی به‌ویژه احتمال حرکت ارتش صهیونیستی به سمت غرب، نبطیه و بقاع و تحولات در استان حمص سوریه است. وی افزود: رونمایی از این کارت بازی به‌منزله ورود طرف مقابل به فاز درگیری تمام‌عیار وجودی با حزب‌الله خواهد بود. با توجه به ورود فاکتور سوری به این پرونده، طبیعتاً معادلات پیچیده‌تر شده است. با توجه به اینکه برنامه‌ریزی عملیاتی سنتکام و ارتش صهیونیستی در ماه‌های اخیر تمام این سناریوها را مورد بررسی قرار داده، باید نسبت به ابعاد و پیامدهای چنین اقدامی و تأثیرات آن بر آینده مقاومت در لبنان توجه ویژه‌ای داشت.