برانگیختگی مردم پس از جنگ، ثمره سال‌ها تلاش تبیینی است

جواد بخشی‌الموتی، عضو هیئت علمی دانشگاه فرهیختگان، در گفت‌وگو با خبرنگار گروه دانشگاه به گزارش باور خبر به نقل از تسنیم، به بررسی خروش و برانگیختگی مردم پس از جنگ و شکل‌گیری «بعثت مردمی» پرداخت و گفت: این خروش و برانگیختگی ناشی از جنایتی بود که علیه کشور ما انجام شد. وی افزود: در آغاز این جنایت، رهبر شهید امت و تعداد زیادی از فرماندهان ارشد کشور به شهادت رسیدند. این اقدام با این تصور صورت گرفت که دشمن با حذف این افراد و شهادت رهبر معظم انقلاب می‌تواند جمهوری اسلامی ایران را سرنگون کند و به اهداف اقتصادی خود دست یابد که بعدها مشخص شد.

این استاد دانشگاه با اشاره به برانگیختگی مردم پس از این جنایت‌ها، یادآور شد: پس از حمله ناجوانمردانه دشمن، همان‌طور که رهبر شهید پیش‌بینی کرده بودند، مردم برای مقابله با این فتنه و نقشه شیطانی دشمن به خیابان‌ها آمدند. وی با تأکید بر تداوم حضور ۲۰۰ روزه مردم، گفت: این حضور به معنای شرکت در تجمعات است و ملت ایران حدود ۵۰ سال است که در صحنه حاضر بوده و از انقلاب حمایت می‌کنند. بخشی با بیان اینکه باید دلایل این حضور را تحلیل کنیم، تصریح کرد: اگرچه فشارهای اقتصادی در سال‌های اخیر بر ملت ایران تحمیل شده و کارتل‌های رسانه‌ای دشمن با انتشار اخبار کذب و ایجاد شکاف بین مردم تلاش کرده‌اند، اما مردم ما همواره در حفظ تمامیت ارضی و انسجام ملی متحد بوده‌اند.

بخشی ادامه داد: در روزهای اخیر و پس از جنگ سوم تحمیلی نیز شاهد این موضوع هستیم. برخلاف تصور دشمن که با همکاری خائنین و وطن‌فروش‌ها سعی در ایجاد مدلی از گذار از کشور داشت، این طراحی شکست خورد و مردم زیر پرچم ایران گرد هم آمدند و به شکل خودجوش برانگیخته شدند. وی تأکید کرد: آنچه ایران و انقلاب را در دوران جنگ و پس از آن حفظ کرد، اول مردم بودند. در دوران جنگ، درایت و فهم مردم مبنی بر ضرورت حضور در کشور را حفظ کرد. اینکه شما به این تحلیل برسید که حضور شما در خیابان و میدان می‌تواند از کشور حفاظت کند، نتیجه سال‌ها کار تبیینی است که انجام شده است.

بخشی با اشاره به حضور قشرهای مختلف در تجمعات، به‌ویژه در روزهای ابتدایی و زیر بمباران، گفت: در روز قدس شاهد بودیم که حتی یک نفر در مسیر راهپیمایی تهران شهید شد، یعنی حضور مردم با وجود تهدیدات و حملات زیر بمباران شکل گرفت. لذا این تصمیم، تصمیم احساسی نبود بلکه کاملاً عقلانی و برای حفظ کشور و نظام بود و ثمرات آن را در انسجام امروز بیش از پیش مشاهده می‌کنیم.

در پایان، بخشی تأکید کرد: انسجامی که امروز وجود دارد باید در تمام رویکردها، بیانیه‌ها، سخنرانی‌ها و مواضع، به‌ویژه از سوی افراد شاخص حفظ شود و افراد اثرگذار باید توجه کنند که آیا سخنانشان به تقویت حضور مردمی و انسجام ملی منجر می‌شود یا خیر. این موضوع امروز به معیاری برای شناخت حق و ناحق تبدیل شده و با این ابزار می‌توانیم میدان را ارزیابی کنیم.