انتصاب نویدبخش در راس سازمان بسیج اساتید کشور

سیاسی به گزارش باور خبر به نقل از تسنیم، آقای احد بنار، استاد دانشگاه و فارغ‌التحصیل دکتری سیاستگذاری، در یادداشتی به تحلیل انتصاب اخیر در سازمان بسیج اساتید پرداخته است. در زمانی که دانش، فناوری و توان نخبگانی به یکی از ارکان اصلی قدرت ملی و رقابت بین کشورها تبدیل شده، انتخاب مدیران در نهادهای علمی و نخبگانی نیز از اهمیت بیشتری برخوردار شده است. از این رو، انتصاب دکتر میرسامان پیشوایی به ریاست سازمان بسیج اساتید کشور از سوی حجت‌الاسلام والمسلمین حسین طائب، رئیس سازمان بسیج مستضعفین، می‌تواند نشانه‌ای از رویکرد جدید به جایگاه و مأموریت این سازمان راهبردی باشد. این انتصاب که در زمره نخستین انتخاب‌های مدیریتی دوره جدید سازمان بسیج مستضعفین قرار دارد، پیامی روشن برای جامعه علمی و نخبگانی کشور به همراه دارد: تقویت ارتباط میان گفتمان انقلاب اسلامی، تولید علم، پیشرفت فناورانه و حل مسائل واقعی کشور. مدیری در تراز گفتمان «ایران هرچه قوی‌تر»

آنچه به این انتخاب اهمیت ویژه‌ای می‌بخشد، ترکیب قابل توجهی از تجربه علمی و اجرایی در کارنامه دکتر پیشوایی است. او که از مدیران و استادان نسل جدید دانشگاهی کشور محسوب می‌شود، استاد تمام دانشکده مهندسی صنایع دانشگاه علم و صنعت ایران است و در سال‌های اخیر، علاوه بر فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی، مسئولیت‌ها و تجربیات متنوعی در حوزه‌های اقتصادی، مدیریتی، اجرایی، فرهنگی، علمی و فناوری داشته است. دکتر پیشوایی را نمی‌توان تنها یک مدیر اجرایی دانست؛ بخش مهمی از هویت حرفه‌ای او در بستر دانشگاه و فعالیت علمی شکل گرفته است. قرار گرفتن نام او در فهرست پژوهشگران پراستناد و دانشمندان برتر حوزه تخصصی خود در ارزیابی‌ها و پایگاه‌های معتبر علمی، نشان‌دهنده جایگاه قابل توجه او در عرصه پژوهش است. ترکیب این تجربه علمی با سابقه مدیریتی، ظرفیتی را ایجاد می‌کند که می‌تواند در جهت برقراری ارتباطی مؤثرتر میان دانشگاه، نظام تصمیم‌گیری و مسائل راهبردی کشور به کار گرفته شود. این موضوع یکی از نیازهای اساسی حکمرانی علمی در ایران امروز است.

از یک نهاد دانشگاهی به بازوی فکری و راهبردی پیشرفت مهم‌ترین فرصت پیش‌روی مدیریت جدید بسیج اساتید، بازتعریف نقش این مجموعه در ارتباط با مسائل اساسی کشور است. بسیج اساتید می‌تواند از یک نهاد صرفاً فعال در محیط دانشگاهی فراتر رفته و به حلقه‌ای مؤثر میان جامعه علمی، نخبگان، دستگاه‌های اجرایی و ساختار حکمرانی تبدیل شود. ظرفیت گسترده استادان دانشگاه در سراسر کشور این امکان را فراهم می‌کند که بسیج اساتید در شناسایی مسائل، طراحی راه‌حل‌های علمی، ارزیابی سیاست‌ها و جهت‌دهی بخشی از فعالیت‌های پژوهشی دانشگاه‌ها به سوی نیازهای واقعی کشور، نقشی جدی‌تر ایفا کند. از این منظر، موضوعاتی مانند ارتقای کارآمدی نظام حکمرانی، اعتلای آموزش عالی، مساله‌محور شدن پژوهش، آینده‌پژوهی تحولات علمی و فناورانه، جهاد تبیین و تقویت امید اجتماعی می‌تواند در شمار محورهای اصلی فعالیت این سازمان قرار گیرد. حضور مدیری که خود از بطن دانشگاه و فضای تولید علم برخاسته است، می‌تواند زمینه‌ساز تبدیل این مأموریت‌ها از مجموعه‌ای از اهداف کلی به برنامه‌هایی عملیاتی و سنجش‌پذیر باشد.

در این میان، تخصص دکتر پیشوایی در حوزه‌هایی مانند مدیریت زنجیره تأمین، بهینه‌سازی سیستم‌ها، مدیریت عملیات و مسائل مرتبط با اقتصاد و تولید نیز می‌تواند امکان پیوند جدی‌تری میان دانش دانشگاهی و مسائل اقتصادی و مدیریتی کشور ایجاد کند. اگر این ظرفیت در قالب شبکه‌ای منسجم از استادان و گروه‌های تخصصی سازمان‌دهی شود، بسیج اساتید قادر خواهد بود سهم مهم‌تری در ارائه راه‌حل برای مسائل پیچیده کشور بر عهده گیرد. نشانه‌ای از یک رویکرد جدید در سازمان بسیج اهمیت این انتصاب زمانی بیشتر نمایان می‌شود که آن را در چارچوب رویکرد مدیریتی جدید سازمان بسیج مستضعفین مورد توجه قرار دهیم. سپردن مسئولیت بسیج اساتید به یک چهره دانشگاهی با سابقه علمی و مدیریتی، می‌تواند نشان‌دهنده توجه ویژه به علم، فناوری و ظرفیت نخبگانی به عنوان یکی از ارکان اصلی قدرت ملی باشد. در الگوی «ایران هرچه قوی‌تر»، برخورداری از توان نظامی و امنیتی تنها یکی از ابعاد قدرت است؛ قدرت پایدار بدون دانشگاه توانمند، اقتصاد دانش‌بنیان، فناوری پیشرفته، حکمرانی کارآمد و شبکه‌ای فعال از نخبگان علمی قابل تصور نیست.

از همین رو، استفاده از ظرفیت استادان متعهد و متخصص و فراهم کردن زمینه حضور مؤثر آنان در حل مسائل کشور، می‌تواند یکی از مهم‌ترین مأموریت‌های بسیج اساتید در دوره جدید باشد. آغاز یک مسیر انتصاب دکتر میرسامان پیشوایی به ریاست سازمان بسیج اساتید کشور را از این منظر می‌توان انتخابی مهم و آینده‌نگرانه دانست؛ انتخابی که ظرفیت ایجاد پیوندی جدی‌تر میان گفتمان انقلابی، علم، فناوری، اقتصاد و حکمرانی را در خود دارد. البته ارزش واقعی این انتصاب در نهایت نه تنها در ویژگی‌های فردی مدیر جدید، بلکه در میزان موفقیت او در فعال‌سازی شبکه گسترده استادان، تبدیل ظرفیت علمی دانشگاه‌ها به راه‌حل‌های مشخص برای مسائل کشور و ایجاد سازوکارهای مؤثر برای ارتباط میان دانشگاه و ساختار حکمرانی نمایان خواهد شد. اگر این مسیر با برنامه‌ریزی دقیق، مسئله‌محوری، بهره‌گیری از نخبگان و پرهیز از نگاه‌های تشریفاتی و صرفاً سازمانی دنبال شود، بسیج اساتید می‌تواند در دوره جدید به یکی از بازوهای فکری و علمی مؤثر کشور تبدیل شود؛ نهادی که مأموریت خود را نه فقط در حضور در دانشگاه، بلکه در مشارکت فعال در ساختن ایرانی قدرتمندتر، کارآمدتر و پیشرفته‌تر تعریف می‌کند.