اروپا در حال انتقال طلاهای خود از آمریکا است

به گزارش باور خبر به نقل از تسنیم، تصمیم هلند برای انتقال بخشی از ذخایر طلای خود از نیویورک به لندن، بار دیگر موضوع محل نگهداری ذخایر طلای بانک‌های مرکزی اروپا و میزان دسترسی آن‌ها به این دارایی‌ها در شرایط بحرانی را به بحث گذاشته است. بانک مرکزی هلند بین ماه‌های مارس تا اوت ۲۰۲۶ حدود ۸۶ تن طلا را از مجموع ذخایر خود در آمریکا و کانادا به لندن منتقل کرده است. این بانک هدف از این اقدام را افزایش قابلیت معامله طلا، تقویت آمادگی در برابر بحران و توزیع متوازن‌تر ذخایر میان آمریکای شمالی، بریتانیا و هلند اعلام کرده است.

این بانک تأکید کرده که طلای نگهداری‌شده در لندن به دلیل قرار داشتن در یکی از مراکز اصلی تجارت طلای فیزیکی جهان و رعایت استانداردهای بین‌المللی، در شرایط بحرانی سریع‌تر قابل استفاده است. پس از این جابه‌جایی، سهم طلای هلند در نیویورک از ۳۱.۳ درصد به ۱۸.۵ درصد و سهم آن در لندن از ۱۸.۱ درصد به ۳۲.۱ درصد افزایش یافته است. این اقدام در شرایطی انجام شده که بانک‌های مرکزی جهان طی سال‌های اخیر توجه بیشتری به طلا به‌عنوان بخشی از ذخایر راهبردی خود نشان داده‌اند.

بر اساس گزارش سال ۲۰۲۶ شورای جهانی طلا، بانک‌های مرکزی طی چهار سال گذشته به‌طور میانگین سالانه حدود هزار تن طلا به ذخایر خود افزوده‌اند؛ در حالی که میانگین خرید سالانه آن‌ها در دهه قبل حدود ۵۰۰ تن بود. این شورا افزایش تقاضا را در شرایط افزایش نااطمینانی‌های اقتصادی و ژئوپلیتیکی ارزیابی کرده است.

چرا محل نگهداری طلا اهمیت دارد؟ بانک‌های مرکزی، دولت‌ها و صندوق‌های ثروت ملی معمولاً ذخایر طلای خود را در چند نقطه نگهداری می‌کنند. این پراکندگی به کاهش ریسک تمرکز دارایی‌ها در یک کشور یا حوزه قضایی کمک می‌کند، اما محل نگهداری طلا از نظر امکان استفاده، معامله یا جابه‌جایی آن در شرایط بحرانی نیز اهمیت دارد. سباستین تیلت، تحلیلگر مؤسسه «آکسفورد اکونومیکس»، به دویچه‌وله گفته است که مصادره کامل دارایی‌های بانک‌های مرکزی اروپایی خطری بسیار بعید است، اما دارایی‌های نگهداری‌شده در یک حوزه قضایی خارجی ممکن است در شرایطی مانند تحریم‌های شدید، مسائل حقوقی یا بحران‌های ژئوپلیتیکی، برای مدتی در دسترس نباشند.

انتقال بخشی از ذخایر به اروپا لزوماً به معنای بی‌اعتمادی کامل به محل نگهداری قبلی نیست، بلکه می‌تواند بخشی از راهبرد متنوع‌سازی و افزایش انعطاف‌پذیری ذخایر باشد. بانک مرکزی هلند نیز صراحتاً اعلام کرده است که هدف از انتقال اخیر، ایجاد توزیع متوازن‌تر و افزایش آمادگی برای شرایط بحرانی بوده است. این بانک پس از جابه‌جایی، همچنان بخشی از ذخایر خود را در آمریکا و کانادا نگه داشته است.

چرا لندن جایگزین نیویورک شد؟ انتقال طلای هلند به لندن نشان می‌دهد که نزدیکی جغرافیایی به کشور مبدأ تنها عامل تعیین‌کننده نیست. لندن یکی از مهم‌ترین مراکز تجارت طلای فیزیکی جهان است و بانک مرکزی هلند اعلام کرده که طلای نگهداری‌شده در بانک انگلستان از نظر قابلیت معامله، استانداردهای مورد نیاز بازار بین‌المللی را داراست. به همین دلیل، بخشی از ذخایر هلند به جای بازگردانده شدن به این کشور، به لندن منتقل شد. در واقع، هدف اصلی این است که طلا در شرایط عادی به‌عنوان یک ذخیره راهبردی نگهداری شود، اما در صورت وقوع بحران، امکان استفاده یا تبدیل سریع آن به سایر دارایی‌ها وجود داشته باشد.

بانک مرکزی هلند اعلام کرده است که مجموع ذخایر طلای این کشور پس از جابه‌جایی تغییری نکرده و تنها محل نگهداری بخشی از آن تغییر کرده است. در همین حال، آلمان همچنان بخش قابل‌توجهی از ذخایر طلای خود را در نیویورک نگهداری می‌کند. بر اساس آخرین آمار بانک مرکزی آلمان، این کشور در پایان سال ۲۰۲۵ حدود ۳۳۵۰ تن طلا در اختیار داشت که از این میزان، ۱۲۳۶ تن در نیویورک، ۴۰۴ تن در لندن و ۱۷۱۰ تن در فرانکفورت نگهداری می‌شد. بوندس‌بانک پیش‌تر نیز اعلام کرده بود که فدرال رزرو نیویورک را شریکی قابل‌اعتماد برای نگهداری ذخایر طلای آلمان می‌داند. بنابراین، روند انتقال بخشی از ذخایر طلای اروپا را نمی‌توان به‌طور کلی به معنای خروج بانک‌های مرکزی اروپایی از آمریکا دانست.

در عمل، کشورهای مختلف همچنان ترکیبی از مراکز نگهداری در داخل کشور، لندن و نیویورک را حفظ کرده‌اند. افزایش توجه بانک‌های مرکزی به طلا هم‌زمان با رشد نقش این فلز در مدیریت ذخایر بانک‌های مرکزی رخ داده است. شورای جهانی طلا در گزارش سال ۲۰۲۶ خود اعلام کرده است که بانک‌های مرکزی علاوه بر افزایش ذخایر طلا، توجه بیشتری به محل نگهداری این دارایی نشان می‌دهند و متنوع‌سازی محل خزانه‌داری به یکی از ملاحظات مدیریت ذخایر تبدیل شده است.

بر اساس همین گزارش، نااطمینانی‌های ژئوپلیتیکی و اقتصادی باعث شده مدیریت ریسک و متنوع‌سازی در تصمیم‌های مربوط به ذخایر اهمیت بیشتری پیدا کند. در نتیجه، انتقال ۸۶ تن طلای هلند به لندن را می‌توان در چارچوب گسترده‌تری از تغییر رویکرد بانک‌های مرکزی نسبت به مدیریت ذخایر مشاهده کرد؛ رویکردی که در آن نه‌تنها میزان طلا، بلکه محل نگهداری، قابلیت دسترسی و امکان استفاده از آن در شرایط بحرانی نیز اهمیت پیدا کرده است.

انتهای پیام/