تپش قلب صنعت خودروسازی آلمان به تنگنا رسید

به گزارش باور خبر به نقل از تسنیم، صنعت خودروسازی آلمان با بحران عمیقی مواجه است و در شرایطی که هزینه‌های تولید افزایش یافته، تعرفه‌های آمریکا، رقابت فزاینده چین و انتقال به خودروهای برقی دشوارتر شده است، خودروسازان بزرگ این کشور به دنبال کاهش هزینه‌ها و افزایش بهره‌وری هستند. شرکت‌های فولکس‌واگن، مرسدس‌بنز و بی‌ام‌و برنامه‌هایی برای کاهش تولید و نیروی کار خود اعلام کرده‌اند و تأمین‌کنندگان قطعات نیز از کاهش هزاران فرصت شغلی خبر داده‌اند. در این شرایط، خودروسازان آلمانی خواهان افزایش ساعات کاری از ۳۵ به ۴۰ ساعت در هفته بدون افزایش دستمزد هستند؛ پیشنهادی که با مخالفت شدید اتحادیه‌های کارگری مواجه شده است.

فولکس‌واگن در حال بررسی امکان کنار گذاشتن احداث کارخانه‌ای در آمریکا است و این شرکت قصد دارد تا پایان دهه جاری حدود ۱۵ درصد از نیروی کار خود در سطح جهانی، معادل ۱۰۰ هزار شغل، را کاهش دهد. بی‌ام‌و نیز اعلام کرده است که تا پایان سال ۲۰۲۷، حدود ۸ هزار شغل، معادل نزدیک به ۵ درصد نیروی کار خود، حذف خواهد شد. تأمین‌کنندگان قطعات خودرو از جمله بوش و زد‌اف فریدریشس‌هافن نیز به دلیل شرایط دشوار بازار و افزایش رقابت جهانی، برنامه‌هایی برای کاهش هزاران فرصت شغلی در نظر دارند.

فردیناند دودن‌هوفر، مدیر مرکز تحقیقات خودرو در بوخوم آلمان، بر این باور است که افزایش هزینه‌ها و انتقال تولید به خارج از کشور، توان رقابتی صنعت خودروسازی آلمان را کاهش داده است. وی با اشاره به کاهش اشتغال در این صنعت اظهار داشت: «در سال ۲۰۱۸، این صنعت حدود ۸۳۰ هزار نفر را در استخدام داشت. در حال حاضر، این رقم به زیر ۷۰۰ هزار نفر رسیده است. پیش‌بینی می‌کنیم که تا حدود سال ۲۰۳۰، این تعداد به ۵۰۰ هزار نفر کاهش یابد.» دودن‌هوفر تأکید کرده است که بازیابی توان رقابتی و حفظ مشاغل در آینده نیازمند مجموعه‌ای از اقدامات از جمله کاهش هزینه‌های تولید و انرژی، بهبود زیرساخت‌های لجستیکی و ایجاد شرایط مالیاتی مناسب است.

مدیران صنعت خودرو آلمان، هزینه نیروی کار را یکی از عوامل کاهش توان رقابتی این کشور می‌دانند. بر اساس گزارشی از شرکت مشاوره الیور وایمن، میانگین هزینه نیروی کار برای تولید هر خودرو در آلمان ۳۳۰۷ دلار، معادل ۲۸۸۲ یورو، است؛ در حالی که این رقم در ژاپن ۷۶۹ دلار و در چین ۵۹۷ دلار برآورد شده است. خودروسازان آلمانی برای کاهش هزینه‌های نیروی کار خواهان آن هستند که کارکنان به جای ۳۵ ساعت فعلی، ۴۰ ساعت در هفته کار کنند، بدون آنکه دستمزد آنها افزایش یابد. هفته کاری ۳۵ ساعته که ریشه در توافق‌های چانه‌زنی جمعی دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ دارد، سال‌هاست به یکی از استانداردهای بخش عمده صنعت خودروسازی آلمان تبدیل شده است.

دودن‌هوفر با اشاره به این موضوع معتقد است که این الگو متعلق به دوره‌ای است که آلمان از توان رقابتی بالایی برخوردار بود و آن شرایط دیگر وجود ندارد. در مقابل، اتحادیه‌های کارگری با افزایش ساعات کاری مخالف هستند. کریستیانه بنر، رئیس اتحادیه «آی‌جی متال»، می‌گوید کارگران پیش‌تر کاهش دستمزد و سایر مزایا به ارزش چندین میلیارد یورو را پذیرفته‌اند، اما اکنون از آنها خواسته می‌شود اقدامات بیشتری برای کاهش هزینه‌ها انجام دهند. این اتحادیه معتقد است مشکل اصلی خودروسازان آلمانی، ضعف تقاضا و استفاده نشدن کامل از ظرفیت کارخانه‌ها است و افزایش ساعات کاری نیروی انسانی نمی‌تواند به افزایش فروش منجر شود.

اتحادیه آی‌جی متال همچنین اعلام کرده است که در تاریخ ۲۱ سپتامبر در بیش از ۲۰۰ نقطه از آلمان تظاهرات برگزار خواهد کرد تا به تعدیل نیرو و دیگر اقداماتی که شرایط کاری در صنعت خودروسازی را تحت تأثیر قرار می‌دهد، اعتراض کند. دودن‌هوفر معتقد است تغییر هفته کاری از ۳۵ به ۴۰ ساعت می‌تواند هزینه‌های پرسنلی را حدود ۱۳ درصد کاهش دهد. وی تأکید کرده است که هدف این اقدام، کاهش دریافتی کارکنان نیست، بلکه ایجاد شرایطی برای تداوم اشتغال در صنعت خودروسازی آلمان است.

در مقابل، اشتفان براتزل، رئیس مرکز مدیریت خودرو در برگیش گلادباخ، هفته کاری ۳۵ ساعته را یکی از دستاوردهای مهم اتحادیه‌های کارگری در تاریخ چانه‌زنی‌های جمعی آلمان می‌داند و اختلاف میان مدیریت و اتحادیه‌ها بر سر این موضوع را قابل پیش‌بینی عنوان می‌کند. به گفته براتزل، افزایش ساعات کاری بدون تغییر دستمزد از نظر محاسباتی هزینه نیروی کار به ازای هر ساعت را کاهش می‌دهد، اما مسئله اصلی این است که هزینه تحولات کنونی صنعت چگونه باید میان شرکت‌ها و کارکنان تقسیم شود.

کارشناسان معتقدند کاهش هزینه نیروی کار در مراکز تولیدی آلمان می‌تواند به بهبود شرایط این صنعت کمک کند، اما به‌تنهایی قادر به حل مشکلات ساختاری خودروسازان نخواهد بود. براتزل تأکید کرده است که افزایش پنج ساعت کار در هفته، به‌تنهایی نمی‌تواند رقابت فناورانه خودروسازان آلمانی با چین را تضمین کند. به گفته وی، شرکت‌های آلمانی برای بازگشت به مسیر رقابت باید خودروهای برقی جذاب و مقرون‌به‌صرفه تولید کنند، سرمایه‌گذاری قابل‌توجهی در حوزه نرم‌افزار و هوش مصنوعی انجام دهند و کارایی فرآیندهای توسعه و تولید را افزایش دهند. وی همچنین ایجاد شرایط رقابتی‌تر در حوزه انرژی، مالیات، بروکراسی و زیرساخت را ضروری دانسته است.

دودن‌هوفر نیز معتقد است آلمان برای حفظ جایگاه خود در صنعت خودروسازی و مشاغل این بخش، باید اصلاحاتی دشوار اما ضروری انجام دهد. کاهش هزینه‌های نیروی کار و انرژی، اصلاح مالیات و ایجاد زیرساخت‌های لجستیکی بهتر از جمله اقداماتی است که وی ضروری می‌داند. به گفته این کارشناس، سال‌های پیش رو برای صنعت خودروسازی آلمان دشوار خواهد بود و ادامه شرایط موجود و اتکا به مزیت‌های دو دهه گذشته، می‌تواند فشار بر این صنعت را افزایش دهد.

انتهای پیام/