تاب‌آوری اقتصادی بدون امنیت، غیرممکن است

به گزارش باور خبر به نقل از تسنیم، مسعود پزشکیان، رئیس جمهوری اسلامی ایران، در هجدهمین نشست سران بریکس پلاس با موضوع «تاب‌آوری، همکاری و پایداری: شکل‌دهی آینده برای رشد فراگیر جهانی»، بیان کرد که هیچ کشوری به تنهایی نمی‌تواند چالش‌های کنونی جهان را حل کند. وی تأکید کرد که بریکس باید ظرفیت‌های پراکنده کشورهای جنوب جهانی را به یک ظرفیت مشترک تبدیل کند. در این راستا، موقعیت ژئوپلیتیکی و ظرفیت‌های انرژی و ترانزیتی جمهوری اسلامی ایران می‌تواند در توسعه مسیرهای تجاری و انرژی میان اعضای این گروه نقش مؤثری ایفا کند.

پزشکیان در ادامه سخنرانی خود گفت: بسم الله الرحمن الرحیم. جناب آقای رئیس؛ سران محترم دولت‌ها؛ خانم‌ها و آقایان؛ خوشحالم که در هجدهمین اجلاس سران بریکس پلاس، در زمانی حساس و سرنوشت‌ساز برای جامعه بین‌المللی، با شما صحبت می‌کنم. از دولت و ملت هند و نخست‌وزیر محترم به خاطر میزبانی این نشست و تلاش‌های انجام شده تشکر می‌کنم. موضوع این نشست، یعنی «تاب‌آوری، همکاری و پایداری»، تنها یک شعار نیست. این سه مفهوم پاسخ به سه نیاز اساسی جهانی است که سرنوشت ملت‌ها بیش از هر زمان دیگری به یکدیگر پیوند خورده است. ما تنها به مدیریت بحران‌های کنونی نیاز نداریم، بلکه باید نظامی بسازیم که ملت‌ها را در برابر بحران‌های آینده توانمندتر کند و جهانی عادلانه‌تر را رقم بزند. بریکس باید بخشی از پاسخ جهانی به این نیاز باشد.

وی افزود: تاب‌آوری به معنای داشتن ظرفیت لازم برای حفظ مسیر توسعه و استقلال در تصمیم‌گیری، حتی در شرایط فشار است. وابستگی بیش از حد به نظام‌های مالی و تجاری محدود، اقتصادها را در برابر شوک‌های سیاسی آسیب‌پذیر می‌کند. امروزه، تحریم‌های یکجانبه تنها یک مسئله اقتصادی نیستند، بلکه به طور مستقیم بر امنیت غذایی و رفاه مردم تأثیر می‌گذارند. بنابراین، بریکس باید با توسعه تجارت به ارزهای ملی و تقویت بانک توسعه جدید، ظرفیت مشترکی برای تاب‌آوری اقتصادی اعضا ایجاد کند. تاب‌آوری اقتصادی بدون امنیت پایدار نخواهد بود.

پزشکیان ادامه داد: تحولات منطقه‌ای و به‌ویژه تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی به جمهوری اسلامی ایران نشان داده است که آثار هدف قرار دادن زیرساخت‌های اقتصادی، انرژی و توسعه‌ای یک کشور به سرعت از مرزهای آن فراتر رفته و تبعات منطقه‌ای و جهانی به همراه دارد. مردم ایران هزینه سنگینی برای این تجاوزات پرداخته‌اند. زنان و مردان، کودکان و غیرنظامیان جان خود را از دست داده‌اند و زیرساخت‌هایی که طی دهه‌ها برای توسعه کشور ساخته شده بود، آسیب دیده است. این وقایع یادآور مسئولیت سنگین جامعه بین‌المللی در قبال حمایت از غیرنظامیان و جلوگیری از عادی‌سازی حمله به اهداف غیرنظامی است. مردم غزه و لبنان نیز همچنان با پیامدهای جنایات و نسل‌کشی روبه‌رو هستند. نمی‌توان از حقوق بین‌الملل سخن گفت اگر پاسخ مؤثری به تجاوز نظامی، کشتار انسان‌ها و نابودی زندگی آنها داده نشود. بنابراین، بریکس باید در دفاع از حاکمیت ملی، تمامیت ارضی و ممنوعیت توسل به زور نیز نقش مؤثرتری ایفا کند.

وی در ادامه بیان کرد: دومین رکن، «همکاری» است. هیچ کشوری به تنهایی قادر به حل چالش‌های امروز جهان نیست. بریکس باید ظرفیت‌های پراکنده کشورهای جنوب جهانی را به یک ظرفیت مشترک تبدیل کند. در این میان، موقعیت ژئوپلیتیکی و ظرفیت انرژی و ترانزیتی جمهوری اسلامی ایران می‌تواند در توسعه مسیرهای تجاری و انرژی میان اعضا نقشی مؤثر ایفا کند. رکن سوم، «پایداری» است. توسعه‌ای که نابرابری را افزایش دهد یا هزینه‌های امروز را بر دوش نسل‌های آینده بگذارد، پایدار نخواهد بود. نباید فراموش کنیم که جنگ یکی از عوامل جدی تخریب محیط زیست است. تجربه اخیر ایران نشان داد که آسیب به زیرساخت‌های انرژی و صنعتی، پیامدهایی فراتر از خسارت اقتصادی دارد و منابع طبیعی منطقه را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد.

پزشکیان در پایان گفت: در کنار این سه رکن، «دانش و نوآوری» نیز عاملی تعیین‌کننده است. بریکس باید اطمینان حاصل کند که هوش مصنوعی و فناوری‌های نوین ابزار سلطه نشوند، بلکه وسیله توانمندسازی ملت‌ها باشند. همکاران محترم؛ بریکس امروز صرفاً چارچوبی برای همکاری میان چند اقتصاد نوظهور نیست، بلکه نشانه‌ای از تقاضای فزاینده برای جهانی متوازن‌تر و فراگیرتر است که در آن هیچ مرکز قدرتی حق تعیین سرنوشت دیگران را نداشته باشد. جمهوری اسلامی ایران آمادگی دارد در این مسیر، ظرفیت‌های خود را در اختیار همکاری‌های بریکس قرار دهد. تاب‌آوری بدون همکاری پایدار نمی‌ماند، همکاری بدون عدالت پایدار نیست و پایداری بدون صلح و امنیت امکان‌پذیر نخواهد بود. بیایید بریکس را به بستری برای تبدیل این اصول به اقدام عملی تبدیل کنیم. آینده‌ای که در آن رشد، امنیت و توسعه برای همه امکان‌پذیر باشد، نه تنها ممکن است، بلکه مسئولیتی مشترک در برابر نسل‌های آینده است. از توجه شما سپاسگزارم.