اسلامی ندوشن بر این باور بود که دیوان حافظ همچون شاهنامه‌ای دیگر است و روح ایران در کلام حافظ به‌طور نامحسوس جاری است. او به عمق و تأثیر شعر حافظ در فرهنگ ایرانی اشاره کرد و آن را بخشی جدایی‌ناپذیر از هویت ملی دانست.
محمدرضا شفیعی کدکنی بر اهمیت جمع‌آوری ستایش‌نامه‌های فردوسی تأکید کرد و جایگاه بی‌نظیر شاهنامه را در شکل‌گیری هویت ایرانی مورد بررسی قرار داد. او معتقد است که این اثر بزرگ ادبی، نه تنها میراث فرهنگی ماست، بلکه نقش مهمی در حفظ و تقویت هویت ملی دارد.
رهبر شهید، نگاهی ویژه به گنجینه‌های زبان فارسی دارد. او مثنوی را به عنوان “اصول اصول اصول‌الدین” معرفی می‌کند. این توصیف نشان‌دهنده اهمیت و عمق معنایی این اثر در فرهنگ و ادبیات فارسی است.
رهبر شهید با برخوردی باز و فراخ‌نظر، بیش از هر شخصیت دیگری در نظام، به شعر و شاعران توجه داشت. ایشان همواره به اهمیت شعر و ادبیات در فرهنگ و جامعه تاکید می‌کردند و با سعه صدر به هنرمندان و شاعران گوش می‌دادند.
