روبیو تاریخ را به شیوه‌ای گزینشی روایت می‌کند. او تنها به ذکر شکست‌های ایران می‌پردازد و پیروزی‌ها را نادیده می‌گیرد. این رویکرد باعث می‌شود که تصویر نادرستی از واقعیت‌ها ارائه شود.