مدرسه؛ پناهگاه امن علم، تربیت و آرزوهای یک ملت

به گزارش باور خبر به نقل از تسنیم، محمدرضا عارف، معاون اول رئیس‌جمهور، در مراسم آغاز سال تحصیلی جدید با گرامیداشت مقام علم و آموزش، گفت: آغاز سال تحصیلی و بازگشایی مدارس را به تمامی دانش‌آموزان عزیز، معلمان و فرهنگیان گرانقدر و مدیران پرتلاش آموزش‌وپرورش تبریک می‌گویم؛ اما سخن گفتن از این آغاز، بدون یاد ۱۶۸ دانش‌آموز شهید مدرسه میناب و بیان این داغ در جمع دوستان و هم‌سن‌وسالان آنان، برایم آسان نیست.

وی ادامه داد: چگونه می‌توان از مدرسه صحبت کرد، در حالی که تعدادی از فرزندان این سرزمین که باید با کتاب و امید به آینده به کلاس می‌رفتند، در همان مدرسه از ما جدا شدند؟ مدرسه باید خانه امن علم، تربیت و آرزوهای یک ملت باشد؛ ما یاد و خاطره ۲۹۵ دانش‌آموز شهید جنگ رمضان و ۶۸ شهید فرهنگی را گرامی می‌داریم و این جنایت علیه حرمت مدرسه، علم و کودکان ایران را به صراحت محکوم می‌کنیم.

عارف با اشاره به آسیب‌دیدن ۱۳۰۶ واحد آموزشی و پرورشی، افزود: این آسیب تنها خسارت به یک ساختمان نیست، بلکه لطمه‌ای به محیطی است که قرار است شخصیت، هویت و آینده نسل بعدی کشور در آن شکل بگیرد و از این رو، حفظ امنیت و حرمت مدرسه، حفظ آینده ایران است.

معاون اول رئیس‌جمهور به دانش‌آموزان گفت: عزیزان، شرایط کنونی کشور نباید آرزوها و افق‌های آینده شما را محدود کند؛ مسیر علم و موفقیت حتی در سخت‌ترین شرایط نیز باز است و آنچه آینده شما را می‌سازد، امید، تلاش، پشتکار و باور به توانایی‌های خودتان است.

وی ادامه داد: در همین شرایط دشوار، افتخارآفرینی دانش‌آموزان ایرانی در عرصه‌های علمی و رقابت‌های بین‌المللی، به ویژه در حوزه‌های نوینی همچون هوش مصنوعی و نجوم، نشان داد که حرکت علمی کشور متوقف‌شدنی نیست و سرمایه انسانی ایران می‌تواند فراتر از شرایط موجود، افق‌های جهانی را فتح کند.

عارف تأکید کرد: دانش‌آموز ایرانی باید جهانی بیندیشد و خود را محدود به مرزهای جغرافیایی و شرایط مقطعی نکند؛ مرجعیت علمی ایران زمانی محقق می‌شود که نسل دانش‌آموز امروز، خود را برای حضور در قله‌های علمی منطقه و جهان آماده کند و مدرسه این افق را از سال‌های نخست در برابر او قرار دهد.

معاون اول رئیس‌جمهور یادآور شد: دانش‌آموزان امروز، مدیران، دانشمندان، معلمان، کارآفرینان و تصمیم‌سازان فردای کشور هستند و بهره‌مندی ایران از ثمرات این نسل در دهه‌های آینده، به کیفیت تعلیم و تربیت و میزان توجه امروز ما به رشد علمی، فکری و شخصیتی آنان وابسته است.

وی همچنین گفت: آموزش‌وپرورش از فرصتی بی‌بدیل برخوردار است که هیچ دستگاه دیگری از آن برخوردار نیست؛ دوازده سال حضور مستمر کودکان و نوجوانان در مدرسه، مهم‌ترین دوره شکل‌گیری اندیشه، انگیزه، هویت، آرمان‌ها و جهت‌گیری زندگی آنان است. همان‌گونه که رهبر شهید نیز تأکید داشتند، این دوازده سال، بهترین و مؤثرترین فرصت برای انتقال ارزش‌ها، تقویت هویت ملی و انقلابی و تربیت مردان و زنان آینده کشور است؛ بنابراین کیفیت تعلیم و تربیت در این دوره، صرفاً یک مسئله آموزشی نیست، بلکه مستقیماً با آینده کشور و شکل‌گیری سرمایه انسانی و اجتماعی ایران پیوند دارد.

وی خاطرنشان کرد: مدیران مدارس نباید دانش‌آموز را صرفاً به عنوان دریافت‌کننده آموزش ببینند، بلکه باید او را شخصیتی در حال شکل‌گیری بدانند که شأن علمی، هویت اجتماعی، اعتمادبه‌نفس و مسئولیت‌پذیری او باید در تمام تصمیم‌ها و شیوه‌های مدیریتی مدرسه مورد توجه قرار گیرد.

معاون اول رئیس‌جمهور با بیان اینکه آموزش بدون پرورش، تربیت ناقص است، افزود: مدرسه باید هم‌زمان که دانش می‌آموزد، شخصیت می‌سازد و از رهگذر پرورش روحیه مسئولیت‌پذیری، خلاقیت، اخلاق، هویت و مشارکت اجتماعی، نسلی را تربیت کند که توان ساختن آینده کشور را داشته باشد.

عارف ادامه داد: فرهنگ توسعه و پیشرفت از دل کتاب‌های درسی به‌تنهایی شکل نمی‌گیرد، بلکه در تجربه زیسته دانش‌آموز، در مدرسه، در کیفیت رابطه او با معلم، در احترام به علم، در روحیه کار و تلاش و در مسئولیت‌پذیری اجتماعی او ساخته می‌شود و اگر این فرهنگ در یک نسل نهادینه شود، مسیر پیشرفت کشور پایدار خواهد شد.

معاون اول رئیس‌جمهور خاطرنشان کرد: مدیر مدرسه باید مدرسه را به محیطی برای رشد، امید، گفت‌وگو، خلاقیت و کشف استعدادها تبدیل کند و بداند که هر تصمیم مدیریتی در مدرسه، مستقیماً با شکل‌گیری نگرش و شخصیت نسل آینده کشور ارتباط دارد. به همین ترتیب، معلم فقط آموزگار یک درس نیست؛ برای بسیاری از دانش‌آموزان، نخستین الگوی علمی، اخلاقی و اجتماعی آنان است و شخصیت اجتماعی بخش مهمی از نسل آینده در کلاس درس شکل می‌گیرد؛ از این‌رو، مدرسه خانه دوم دانش‌آموز و معلم و فرهنگی، خانواده دوم اوست.

عارف در پایان گفت: آینده ایران را باید از همین کلاس‌های درس ساخت؛ امروز هر دانش‌آموز خود یک شجره طیبه است که اگر در بستر مناسب علم، تربیت، امید و اخلاق پرورش یابد، می‌تواند در آینده منشأ خیر و برکت برای جامعه و کشور باشد. اگر بتوانیم نسلی عالم، امیدوار، مسئولیت‌پذیر، خلاق و برخوردار از فرهنگ پیشرفت تربیت کنیم، مرجعیت علمی کشور دیگر یک آرمان دوردست نخواهد بود، بلکه ثمره طبیعی مدرسه‌ای خواهد بود که علم را با تربیت و امید را با مسئولیت پیوند زده است؛ و چه زیبا گفته‌اند که «هر چه را با شیرینی از آموزگار نیاموزی، روزگار با تلخی به تو می‌آموزد.»