یک یادداشت قدیمی به مناسبت کوچ آسمانی بابک برزویه

✍️مهدی صدیقیان

شاید بتوان عکاسی را فراگیر ترین و پرکاربردترین هنر عصر حاضر دانست. با نگاهی گذرا به جهان پیرامون و همچنین فعالیت ها و امور روزمره،  می توان به نشانه های چشم گیری از حضور و اهمیت عکاسی در جهان امروز پی برد. عکاسی در ابتدا به واسطه آنکه در پی تحقیقات پرشمار دانشمندان گوناگون به وجود آمده بود، پدیده ای علمی به شمار می رفت و  ویژگی اصلی آن، ثبت لحظه ای خاص با تمام جزئیات بصری بود. به تدریج و با پیشرفت های گوناگون در این حوزه،  به خصوص ساخت فیلم های عکاسی و اختراع دوربین های سبک و قابل حمل، این پدیده نو ظهور فراگیر شد و رفته رفته قابلیت های فنی و هنری آن توسط هنرمندان این رشته مورد توجه قرار گرفت. در میان حوزه های گوناگون این رشته، عکاسی از پروژه های سینمایی را می توان از جذاب ترین و در عین حال پر چالش ترین گرایش ها ، در میان اهل فن به شمار آورد. بابک برزویه عکاس خلاق و با تجربه سینمای ایران، یکی از چهره های ماندگار عکاسی سینمایی در کشورمان به شمار می آید. خصلت ها و  ویژگی های بسیاری همچون دارا بودن ابعاد هنری، فنی و بیانی در عکس های او، وجه اصلی تمایز آثار برزویه با آثار دیگر عکاسان سینمایی می باشد. این عوامل زمینه ای به وجود آورده است که بر اساس آن می توان آثار برزویه را از زوایای گوناگون مورد مطالعه و بررسی قرار داد. از منظر استتیک و زیبایی شناسی آثار برزویه حاوی عناصر و المان های پرکاربرد در مطالعات این حوزه می باشد. به طور مثال می توان عناصر اصلی تشکیل دهنده هنر های تجسمی چون نقطه، خط، شکل، رنگ، بافت و … را به خوبی در آثار او تشخیص داد که در جای خود و به فراخور نگرش هنرمند، در چینشی هماهنگ و یا متضاد با یکدیگر قرار گرفته اند. همچنین نقش و کاربرد اصول علمی و ریاضی وار در آثار او وجهه ای بارز و مشخص دارد. چنین ویژگی هایی زمانی اهمیت پیدا می کنند که به مقایسه آثار برزویه با آثار سایر هنرمندان این رشته بپردازیم. به نظر می رسد بسیاری از فعالان این حوزه بیش از هر چیز  به دنبال قاب گرفتن تصاویر از بهترین زوایا هستند و اهمیت چندانی برای سایر موارد زیبایی شناسانه قائل نیستند. برزویه برای ثبت عکس های صحنه و حتی پشت صحنه، از دریچه جهان فیلمنامه وارد می شود و جزئیات فراوانی را در نظر می گیرد، از ویژگی های روان شناختی شخصیت ها گرفته تا اعمال فضا و اتمسفر جاری در فیلم و همچنین نقطه نظر کارگردان در قبال هر صحنه. به علاوه نمی توان  از تخیل قوی، خلاقیت های فردی، منشوری و چند معنایی بودن آثار و نیز پیوند ناگسستنی اندیشه و احساس در عکس های ثبت شده توسط برزویه سخنی به میان نیاورد، چراکه هر کدام به بهترین وجه در آثار او نمود عینی یافته اند و به نوبه ی خود از اصیل ترین ویژگی های هر اثر هنری به شمار می آیند.

برای نمونه می توان به مجموعه عکس های پشت صحنه پروژه های گوناگون که توسط برزویه به ثبت رسیده است اشاره کرد که دربرگیرنده ویژگی ناب و شگفت انگیزی چون شیوه کارگردانی فیلم ساز و بازنمایی جهان ذهنی صاحب اثر می باشد. دقت در آثار برزویه و بررسی جزء به جزء اجزای آن می تواند برای علاقه مندان و عکاسان جوان بسیار راهگشا باشد و آنان را در هدایت و همچنین به دست دادن دیدی درست در زمینه عکاسی از آثار سینمایی، راهنمایی کند.