نتیجه دم تکان‌دادن در کاخ سفید: چه تغییراتی در انتظار است؟

به گزارش باور خبر به نقل از تسنیم، صدراعظم آلمان و دولت ائتلافی ضعیف او به تدریج به نقطه سقوط نزدیک می‌شوند. نظرسنجی‌های اخیر در آلمان نشان‌دهنده نارضایتی اکثریت شهروندان از دولت کنونی و تمایل آنها به پایان فعالیت سیاسی فردریش مرتز است. بازی مکرر آلمان‌ها در زمین واشنگتن و تل‌آویو، موضوعی است که سابقه‌ای طولانی دارد. دو حزب سنتی آلمان (دموکرات مسیحی‌ها و سوسیال دموکرات‌ها) در سال‌های اخیر کشورشان را به حیاط خلوت لابی‌های صهیونیستی و آژانس امنیت ملی آمریکا تبدیل کرده‌اند. بخش عمده‌ای از نارضایتی شهروندان آلمانی از دولت‌های این کشور، ریشه در این واقعیت تلخ دارد. استقرار دولت‌های دموکرات و جمهوری‌خواه در کاخ سفید به قطب‌نمای سیاست خارجی و استراتژی‌های امنیتی برلین تبدیل شده و استقلال واقعی در نظام بین‌الملل در این کشور پرادعای اروپایی به فراموشی سپرده شده است.

ماجرا به اینجا ختم نمی‌شود! فردریش مرتز، صدراعظم کنونی، به مانند اولاف شولتس، صدراعظم پیشین آلمان، از اصلی‌ترین حامیان جنایات رژیم اشغالگر قدس در نوار غزه به شمار می‌رود. مقامات آلمانی بارها در مواضع وقیحانه و غیرانسانی، نسل‌کشی کودکان فلسطینی در غزه را به عنوان دفاع مشروع صهیونیست‌ها و نتانیاهو توجیه کرده و مانع از طرح شکایات رسمی از تل‌آویو به خاطر این قساوت‌ها شده‌اند. سوال اصلی این است که نتیجه بازی مستقیم آلمان‌ها در زمین آمریکا و رژیم صهیونیستی چه بوده است؟ هیچ!

یکی از مسائلی که باعث وحشت شدید دولت وابسته و نامتعادل کنونی در برلین شده، حمایت‌های آشکار و پنهانی است که دولت ترامپ از حزب “جایگزینی برای آلمان” در انتخابات ابراز می‌کند. ترامپ، دی ونس، مارک روبیو و دیگر مقامات آمریکایی به صراحت تمایل خود را برای حضور حزب جایگزینی برای آلمان در رأس معادلات سیاسی و اجرایی برلین اعلام کرده‌اند. حتی اعتراضات دولت آلمان و صدراعظم این کشور به کاخ سفید در خصوص توقف حمایت آمریکا از مخالفان دولت کنونی به جایی نرسیده است!

حدود یک هفته پیش از انتخابات ایالتی زاکسن-آنهالت، بوریس پیستوریوس، وزیر دفاع آلمان و «جم اوزدمیر»، نخست‌وزیر ایالت بادن-وورتمبرگ، خواستار آغاز روند ممنوعیت شاخه‌های «حزب آلترناتیو برای آلمان» (AfD) در ایالت‌های شرقی این کشور شدند. انتخابات سرنوشت‌ساز ایالتی در آلمان، به‌ویژه بر شاخه‌های تورینگن، زاکسن، زاکسن-آنهالت و براندنبورگ تمرکز کرده و این اقدام را از نظر قانونی ممکن دانسته‌اند. با این حال، لابی‌های آمریکا در برلین مانع از تحقق این مسئله شده‌اند. واشنگتن هزینه زیادی برای رشد جریان‌های “ملی‌گرای افراطی” در اروپا صرف کرده و تلاش وقیحانه احزاب سنتی در غرب برای حفظ موجودیتشان در سایه پیروی مطلق از واشنگتن و تل‌آویو، برای آنها ثمری نداشته است.

آنچه امروز در آلمان می‌گذرد، درسی بزرگ در حوزه روابط بین‌الملل است، به‌ویژه برای کسانی که تصور می‌کنند می‌توان بر روی دیوار واشنگتن یادگاری نوشت و در برابر بحران‌ها مصون ماند!